۱۳۸۷ شهریور ۴, دوشنبه

معصيت از هر كه صادر شود نا پسنديده است و از علما ناخوبتر !!!

عنوان این پیام شاید یه کمی بی ربط به نظر بیاد. ولی شما به جای کلمه معصیت عبارت "صحبت ناصحیح" رو لحاظ کنید. به هر حال غرض این گفتار به بندی از مصاحبه آقای احمدی نژاد با شبکه آمریکایی PBS مربوط می شه. در انتهای این مصاحبه ایشان از اینکه حق انتخاب مردم آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری سال جاری محدود است, ابراز ناراحتی کردند که عین عبارت اینه: "دوست داريم فرصت ها در اختيار مردم آمريكا قرار گيرد تا آزادانه انتخاب كنند. البته در مسايل داخلي آمريكا دخالتي نمي كنيم. اما از اينكه حق انتخاب مردم آمريكا بسيار محدود است و مجبورند از ميان تنها دو كانديدا يكي را انتخاب كنند، نگراني داريم."
خوب برام کمی جالبه وقتی آمریکا دشمن ما محسوب می شه و ما هم در صدد تغییر مدیریت جهانی هستیم, کمی از دشمن خودمون آمریکا که در حال مدیریت جهان هست اطلاع داشته باشیم. به هر حال تا از حریف شناختی نداشته باشیم کمی نتیجه گیری سخت می شه. خوب ما که می خوایم به نحوه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به عنوان یه نقطه ضعف نگاه کنیم و ازش استفاده کنیم, بهتره یه کمی هم راجع به نحوه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا واقف باشیم. تو آمریکا به طور عمده دو حزب جمهوریخواه و دموکرات فعال هستن و نه تنها کاندیدای ریاست جمهور که نمایندگان کنگره و سنا هم عمدتا از این دو حزب هستن و انتخاب می شن. تو انتخابات ریاست جمهوری هم که یه پیش انتخابات تقریبا یک سال قبل از موعد انتخابات به صورت داخلی توسط دو حزب برگزار می شه تا نماینده نهایی حزب مشخص بشه. تو انتخابات داخلی حزب دموکرات امسال هشت کاندیدا حضور داشتند که در نهایت باراک اوباما با 2201 رای برنده شد و خانم کلینتون هم با 1896 رای نمایندگی از 2218 رای لازم, دوم شد. تو حزب جمهوریخواه هم یازده کاندیدا حضور داشتند که در نهایت جان مک کین با 1575 رای از 1191 رای لازم نفر اول شد و مایک هاکبی, میت رومنی و ران پال به ترتیب با 278, 271 و 35 رای دوم تا چهارم شدند.
با توجه به اینکه این پیش انتخابات چند ماه طول کشید و نماینده های زیادی از دو حزب حضور داشتند, بنابراین مردم به اندازه کافی وقت در شناخت نماینده ها و انتخاب اونها داشته اند. از طرفی هم نمایندگان دیگری هم شانس حضور و کاندیداتوری دارن که در آغاز رقابتهای اصلی برای تصدی پست ریاست جمهوری وارد گود می شن مثل آقای رالف نیدر که قبلا به عنوان نماینده مستقل جهت حضور در انتخابات ماه نوامبر اعلام آمادگی کرده است.
خوب با این توضیحات اندکی که ارایه شد و تقریبا جز اون دسته از اطلاعات نخ نما شده محسوب می شه بیایم ببینیم که آیا واقعا باید نگران مردم آمریکا بشیم که حق انتخاب معدودی دارن. اینطور با حساب و کتاب پیش رفتن بهتره یا اینکه مثل انتخابات ایران که طرف از اردبیل پا می شه و سیب زمینی کاره و اومده وزارت کشور برای ثبت نام و تازه برنامه اش اینکه که آقای خاتمی رو وزیر کشاورزی بکنه و اقای کروبی رو وزیر آموزش و پرورش.
ببخشین که به هر حال قضیه رو خیلی جدی گرفتم ...

۱۳۸۷ شهریور ۱, جمعه

پاکستان, شاید در سراشیبی سفوط

مدت زمانی بود که به وبلاگ سری نمی زدم. شاید از خستگی بود و بی انگیزگی و کسالت و روزمره گی. با این وجود, کم و بیش پیگیر اخبار جراید و وب سایتها بودم. تنها خبری که در این مدت به من انگیزه مجدد نوشتن داد, خبر استعفای پرویز مشرف, رییس جمهور پاکستان بود. فشارهای ائتلاف مخالف به رهبری عاصف علی زرداری و نواز شریف باعث استعفای مشرف گردید. شخصاً با توجه به بافت قومی و مذهبی پاکستان و بخصوص سطح درک عمومی جامعه پاکستان از دموکراسی, به آخر و عاقبت این استعفا و خالی شدن عرصه برای دو رهبر سابقاً فاسد ائتلاف, خوشبین نیستم. گرچه سرنوشت پاکستان برای شخص من بی اهمیت هست, لیکن به دلیل شباهت این اتفاق با آنچه در دیماه سال 57 رخ داد و رفتن شاه عرصه را برای بروز انقلاب و اتفاقات بعد از آن خالی کرد, نوشتن این مطلب را ضروری دیدم. جامعه کنونی پاکستان همانند بسیاری از جوامع جهان سومی بدون تغییر در سطح درک عمومی مردم از تحمل آرای مخالف, اقوام متنوع, مذاهب و ادیان دیگر هرگز روی خوشی به خود نخواهد دید. و متعاقباً درگیری های داخلی بر سر قدرت به طرز کاملاً وحشتناکی ادامه خواهد داشت.
این تنها باور و عقیده ایست که آرزو می کنم اشتباه باشد!!!!!