Dorfak

یکشنبه چه دلگیر تر از جمعه!

2011-06-12T07:43:00.000-07:00

غروب یکشنبه دلگیر! ایران که بودیم غروبهای جمعه دلگیر بود، مثل بقیه مردم فکر می کردم که راز و رموزی در غروب جمعه است. الان که بیرون از ایرانم، می دونم که راز و رموزی نیست، هرچه هست غروب یک روز تعطیل هست، که مجالی برای فکر کردن داری، مجالی برای اینکه به خودت سر بزنی

امروز یکشنبه 22 خرداد 90 گوشه دنج آشپرخونه نشسته ام چای می نوشم، در این فکرم که چرا همه جا شد الا ایران! این همه فراخوان این همه درخواست. یاد دوسال پیش افتادم که بی هیچ منتی دو سه میلیون آدم تو خیابون آزادی و انقلاب بودیم، لحظه ای سکوت و لحظه ای جستجوی رای نشمرده مون! افسوس که از گذشته درس نگرفته بودیم و تظاهرات سکوت در پیش گرفتیم! افسوس که فرصت رو غنیمت ندونستیم و خود جوش نرفتیم به سمتی که باید می رفتیم! که امروز برای اومدن دو نفر به خیابون و برای شنیدن صدایی، کلی بیانیه و دعوت و آخرش هم ظاهرا هیچ

حس یاس عجیبی قلبم رو فرا گرفته، شاید نزدیکه که بزنم زیر گریه، زیر بار این زبونی و ترس و انتظار!!! وقتی دور و بر خودمون رو می بینم که دیرتر از ما شروع کردن و زودتر از ما هزینه دادن و دیکتاتورهاشون رو انداختن بیرون، نا امید تر می شم. یاد خونهایی می افتم که چه بیهوده ریخت! یاد همه شهیدان از ندا تا هاله تا هدی!

همچنان که فنجان چای رو می نوشم، به این فکرم که یه چند مشت جوون تحصیلکرده و پر شور وشوق برای چه کسانی میان تو خیابون و پرپر می شن؟ برای کسانی که به یه مشت سیب زمینی راضی هستن و چشمشون رو به چه نعماتی که لایقش هستن بستن!

لحظات سپری می شن و فکر از پی فکر! یکشنبه چه دلگیر تر از جمعه!

وای از آن روزی که خانه پدری شعله ور شود!!!

2011-06-11T15:10:00.000-07:00

روزی که حرکت اعتراضی در تونس شروع شد، هیچکس فکرشو نمی کرد که این حرکت از مرزهای تونس بیرون بره. گواه این ادعا آرشیو وب سایتهای خبری و تحلیلی! وقتی حرکت به مصر رسید کسی فکر نمی کرد مبارک تسلیم بشه، بعدش کسی فکر نمی کرد یمن مملو از اعتراض بشه و همینطور لیبی! کسی فکر نمی کرد کار به مداخله نظامی ناتو برسه و دولت موقت مخالفین راه بیافته. بشار اسد اعلام کرد این بحران به کشورش نمی رسه اما الان داره مردم سوریه رو به وحشتناکترین وضع ممکن قلع و قمع می کنه. نظام اسلامی ایران هم حرکتهای اخیر رو موج اسلامگرایی نامیده!!!

اما غافل از اینکه فردای ایران به زودی فرا می رسه، خیلی زود آتیش زیر خاکستر ایران شعله ور می شه و اونوقت!!! فکر کنم اون روز خشک و تر تو آتیش با هم بسوزن

چاره چیست؟؟؟

2010-03-19T01:58:00.001-07:00

روزهای زیادی بعد از انتخابات ریاست جمهوری سپری شد. اتفاقاتی زشت و زیبایی هم تو این روزها وجود داشت. بعد از مدت مدیدی سری به وبلاگ زدم و اتفاقات این چند ماه گذشته رو جمع بندی کردم و شاید به یادگار چیزی بنویسم و این همه از خودم نپرسم که چاره چیست؟؟ روزهای اعتراض به خوبی پیش می رفت. مردم بودن و سکوت و گاه شعارهایی از سر بغض و کینه و سرخوردگی. در اعتراض به دیکتاتور به سیستم موجود که ظاهرا همه اونها رو نادیده گرفته بود. روزهای پر التهابی بود. از دیدگاه من تردید وحشتناکی در دل همه بود. حتی لحظاتی یا بهتر بگم ثانیه های مونده به شروع هر اعتراضی کسی مطمئن نبود که باید بره یا نه. چه بود پس این همه تردید؟؟؟ زندگی شخصی؟ رنج دیگران و بهره ما؟؟ شاید آمیخته ای از دلایلی از این دست. و شاید بزرگ بینی سیستم حاکم و قدرت مطلقه اون و اینکه لگد پشه به کجای فیل سازگار خواهد بود؟؟؟ بگذریم و قصه و غصه کوتاه کنم. نهایتا تقریبا بعد از چند روز متوالی دامنه اعتراضات به حدی فراتر از اعتراض به نتایج انتخابات رسید. حالا دیگه شعارهای (مرگ بر...) هم تولید شده بود. از طرفی میانجیگری بزرگان قوم به نتیجه ای نرسید، من الجمله سخنان هاشمی رفسنجانی در خصوص آزادی زندانیان و دلجویی از خانواده های آسیب دیدگان. حکومت دلش تاب نیاورده بود و از هفته دوم بعد از پایان انتخابات از شنبه ای که هرگز فراموش کردنی نیست، برخوردهای خشن و بگیر و ببندها شروع شد. تقریبا تمام اصلاح طلبان روانه زندان شدند. زید آبادی و ابطحی و عطریانفر و لیلاز و دیگه .... از طرف دیگه گند کشتار و تجاوز کهریزک همه زده بود بالا. در پی سرکوب اعتراضات، مردم به این نتیجه رسیدن که در مراسم مذهبی یا ملی که هر ساله براگزار می شه پیگیر اعتراضات شون باشن. از اون جمله مراسم روز قدس و عید فطر. وای خدای من. چه کسانی رو تو صف نماز عید فطر می دیدی. کسانی که اعتقادی شاید به مذهب نداشتن ولی برای اینکه به خواسته هاشون برسن حرکات سیاسی خودشون رو رتبه بندی کرده بودن. بعد از روز قدس و عید فطر، روز دانشجو و از پی هم روزها و مراسم دیگه تا اینکه رسیدیم به عاشورا. تا قبل از عاشورا تاکتیکهای حکومت جواب نداده بود. مثل پخش تلویزیونی توهین به آقای خامنه ای. جواب نداده بود. نتونسته بودن حمایت عوام رو به دست بیارن و اعتراضات همچنان برغم دستگیریها و تجاوزها پیش می رفت. برنامه از پیش تدارک شده توهین به عکس آیت الله خمینی. جواب نداده بود. تا اینکه موعد عاشورا رسید. حالا بهتر بود که از سرمایه های مذهبی مردم مایه بذارن و از این راه شاید بتون جنبش رو متوقف کنن. اینجا بود که خال برنده حکومت رو شد. البته یکی از برگها. سناریوی توهین به عاشورا و مقام امام حسین جواب داد. گرچه مردم به طور گسترده سرکوب شدن و تعدادی زیر چرخهای ماشین نیروی انتظامی له شدن. اما آنچه از تلویزیون جمهوری اسلامی به عنوان تصاویر توهین به عاشورا پخش شد جواب داد. به اندازه ای که سناریوی از پیش تعیین شده سوزاندن قرآن اجرایی نشد. حکومت با هر ترفندی بود مردم رو جمع آوری کرد برای محکوم کردن هتک حرمت عاشورای حسینی. حالا دیگه اون تردیدها به نفع حکومت به کنار کشیدن از جنبش منتهی شد. خیلی ها غلاف کردن و کشیدن کنار و اعتراضات رو تو دل خودشون ادامه دادن. کار به جایی رسید که در شب تعطیلات 22 بهمن، هموطنان عزیز تهرونی نهضت پمپ بنزین راه انداختن و آنچنان در صف پمپ بنزین بودن که مبادا یک دقیقه دیرتر به تفریحات و مسافرتشون برسن. همین شد که در روز 22 بهمن تقریبا با وجود اینکه معترضین زیادی تو خیابونها بودن نشه کار خاصی از پیش برد. حالا دیگه فرماندهان سرکوبگر جنبش سرشون رو بالا گرفته بودن و باد در غبغب که چه ناز و قشنگ چشم فتنه رو کور کردن. روزها گذشت و چهارشنبه سوری هم با هیجان و گاهی با شعار در مناطق مختلف برگذار شد به رغم همه تلاشها و جلوگیریها.

بعضی موقعها فکر می کنم اگر جنبش به ثمر نشسته بود یا بشینه در آینده نزدیک آیا نتیجه مطلوب وصول خواهد شد؟ آیا واقعا عامه مردم و بدنه ایران خواهان تغییر هستن. آیا آن دموکراسی که دغدغه قشر فرهیخته جامعه هست، مطلوب عوام هست؟ آیا پشتیبانی معنوی عوام در پس این حرکت هست؟ در این موقع هست که سریع ذهنم متوجه ترکیه می شه. کشوری که چندین سال پیش به همت کمال آتاتورک به سمت سکولاریسم رفت. سکولاریسمی که ارزش محسوب می شه و انحراف از اون خشم ارتش رو به همراه داره. بهتر و واضحتر بگم که سکولاریسم از راه دیکتاتوری. هر از گاهی بااینکه ترکیه رو به پیشرفت می ره ولی صداهایی از اسلام خواهی یا حرکتهایی از اسلامیزه کرده جامعه شنیده و دیده می شه. فکر نمی کنم تضمینی در بقای سکولاریسم ترکیه با فشار ارتش وجود داشته باشه. می خوام به اینجا برسم که در راه دموکراسی و رسیدن به آزادیهای مدنی اگر خواست عامه مردم نباشه، هر چند دموکراسی خاصل بشه ولی هیچ تضمینی در بقای اون نیست. اگر خواست بدنه جامعه ایران برای فهم و رسیدن به دموکراسی نباشه حتی اگر جنبش سبز به نتیجه برسه هیچ تضمینی نیست برای جلوگیری از ارتجاع در آینده به سمت یک حکومت یا یک سیستم دینی و اسلامی دیگر. اگر نگاهی به تاریخ اروپا بندازیم با اندکی تامل به این نتیجه می رسیم که با تجربه کردن انواع مختلف سیستمای دیکتاتوری مذهبی و مکتبی، درسی که مردم آموختند گذار از همه نوع دیکتاتوریسم و پشتیبانی از دموکراسی به حد اعلا بود. برای چنین جامعه ای امکان ارتجاع نیست. چون جامعه با گوشت و پوست و استخونش فهمید باید به سمت دموکراسی بره و مردم دل از انواع علایق مکتبی و مذهبی کندن و رفتن به سمت ارزشها و تجربه های بشری و واقعی.

در ایران اگر به روزی نرسیم که چنین خواستی در بدنه و همه سطوح جامعه جاری و ساری باشه، امکان نیل به دموکراسی وجود نداره حتی اگر وجود داشته باشه کوتاه مدت خواهد بود. جامعه ایران باید به نقطه ای از بینش مذهبی و مکتبی برسه که نگاهش به دین و مذهب به عنوان مقوله شخصی در زندگی باشه و سعی در تکثیر و تعمیم و تحمیل آرای مذهبی خود به دیگران و سطوح دیگر نداشته باشه. در این صورت خواهد بود که دیگه هیچ مسلکی از سیستمهای سیاسی نمی تونه سوار موج سادگی مردم بشه و بتازونه.

کمی جنبش سبز رو به دلمون راه بدیم. کمی در درون خودمون هم جنبش سبز راه بندازیم. کمی اعتقادات و افکار مون رو مرور کنیم و به خودمون اجازه بدیم که همه ارزشهای مکتبی و مذهبی رو در دل خودمون قرار بدیم و در جامعه دنبال پیگیر خواسته های اینچنینی نباشیم. کمی صبر به خرج بدیم و و با کمی وقت گذاشتن و ارتباط برقرار کردن با سطوح دست پایین جامعه، اونها رو هم با خودمون همراه کنیم و بهشون یاد بدیم که چطور می شه مذهبی و مکتبی بود و در عین حال آزاد و با احترام زندگی کرد. این یکی از بزرگترین اشتباهات روشنفکران امروزی جامعه ماست که بیشتر دنبال کل کل کردن هستن و اگر بخواهی مطلبی از اونها بخونی باید مثل بوعلی سینا چهل بار تلاش کنی تا بفهمی چه می گن.

کوتاه سخن اینکه صبر باید کرد. تلاش باید کرد. از خودمون شروع کنیم از خانواده تا همه از پایین ترین سطح جامعه جنبش سبز باشیم و بفهمیم و بدونیم جنبش سبز یعنی زندگی با آزادی برای هم و برای وطن بدون اینکه بخواهیم افکار مون رو و اعتقادات مون رو به هم تحمیل کنیم و بدونیم که با عقل و منطق زندگی کنیم. همه تجربه های انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی را به خاطر داشته باشیم و توجه کنیم که تا بستر مناسب برای تغییر ایجاد نشه و آینده تغییر تضمین نشده باشه، فشار بیخود وارد نکنیم چرا که همه چیز من جمله تغییر هم به ابتذال کشیده می شه.

اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

2009-06-14T01:12:00.000-07:00

انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری هم با همه فراز و نشیب ها تموم شد و به قول معروف روسیاهی موند واسه ذغال. نتیجه انتخابات هم که کاملا هیجان انگیز بود و همه ازش لذت بردن از این جهت که اوج هنرمندی در اداره انتخابات و شمارش و اعلام نتایج در اون دیده می شد. فردای انتخابات روز شنبه واقعا نتونستم چیزی تو خیابونها ببینم جز درگیری و حس سردرگمی مردم. همه کلافه و بهت زده از اعلام نتایج که پیروزی قاطعانه آقای احمدی نژاد را به رخ کشید!!!! بهر حال لازم دیدم که نکاتی رو اینجا یادآوری کنم و به مطلبی برسم:
مورد اول اینکه اینبار به طور واضح و روشن و بدون هیچ تردیدی برای همه ثابت شد که نتایج انتخابات آن چیزی است که تعیین شده است. از پس نتایج دوران هشت ساله اصلاحات که زمامداری دولت بر عهده آقای خاتمی بود، این نتیجه حاصل شده که دیگر بار نباید به هیچ عنوان اصلاح طلبان بر صندلی ریاست جمهوری بنشینند. البته این مورد را یادآوری کنم که مجلس ششم و دور اول انتخابات شورای شهر در دوران بهت و حیرت جناح اقتدارگرا سرشد و لیکن دگر بار اگر دقت کنیم چنین اتفاقاتی نیافتاد. انتخابات مجلس هفتم، ریاست جمهوری دوره نهم، دور دوم شورای شهر، انتخابات دور هشتم مجلس و اینبار انتخابات دور دهم ریاست جمهوری به نفع جناح مقابل تمام شده است. لذا باید گفت که با این اوضاع و احوالی که در پیش است، باید منتظر یک برهوت سیاسی باشیم. و با این سطح انحصار طلبی، انتخابات جامه انتصاب پوشیده است.
مورد دوم: در انتخابات دور دهم ریاست جمهوری، قطب بندی سیاسی به طرز وحشتناکی صورت گرفته بود و برگزاری مانور اقتدار نشانه همت اقتدارگرایان برای نشان دادن قدرت و سلب هرگونه امکان اعتراض به نتایج از پیش تعیین شده بود.
مورد سوم: تداوم plat form مشروعیت نظام اینبار در پی قطب بندی سیاسی که عنوان شد. یعنی با ایجاد هیجان و رقابت بین کاندیداها، حضور حداکثری مردم در عرصه انتخابات میسر شد در جهت انتصاب مجدد رییس دولت کنونی. و بیشتر از آن تصدیق سیاستهای ایشان در غالب سیاستهای نظام با حضور مردم.
مورد چهارم: به احتمال بسیار زیاد و با توجه به مورد اول که ذکر کردم یعنی جلوگیری از حضور دگرباره اصلاح طلبان بر مسند قدرت، رویه کنونی همچنان ادامه خواهد داشت. یعنی به هر روش و سبک و سیاقی که شده در مجلس و ریاست جمهوری قدرت را به دست خواهند گرفت. لذا اگر در دور بعد مثلاً آقای خاتمی تنها کاندیدای ریاست جمهوری باشد یعنی خودش رقیب خودش باشد نباید به این فکر کرد که نوبت اصلاح طلبان است. باید به این فکر کرد که دیگر آقای خاتمی آن خاتمی خرداد 76 نیست بلکه در ایشان تحولی در جهت راست گرایی ایجاد شده است و ایشان تغییر رویه داده اند.
مورد پنجم: اخلاق سیاسی از زمان انتخابات سال 84 از فضای کشور رخت بربسته است. جاییکه آقای هاشمی به دلیل تخلفهای صورت گرفته درانتخابات به جای تبریک به رقیب پیروز به خدا پناه می برد! و آقای کروبی آن نامه مشهور خود را می نویسد و اقدام به تاسیس حزب اعتماد ملی مینماید و حتی تهدید می کند که تلویزیون خصوصی راه اندازی خواهد کرد و افشاگری می کند. این کوچ اخلاق سیاسی تا عرصه مناظره کاندیداهای ریاست جمهوری کشیده شد.
مورد ششم: در پی مفارقت از اخلاق سیاسی، دروغگویی به طرز وحشتناک وارد عرصه سیاست شده است. ارایه آمارهای کاملا دروغ و اداعاهای عجیب و غریب، دیگر به یک رویه سیاسی تبدیل شده است. جاییکه کاندیدای ریاست جمهوری چشم در لنز دوربین سیما، عملا و علنا گفتارهای خود را منکر می شود. این دروغ از مرحله رقابت انتخاباتی شروع شده، به برگزاری انتخابات رسیده و با اعلام نتایج به حد اعلای خود می سد.
مورد هفتم: چنانچه نتایج انتخابات را کاملا صحیح در نظر بگیریم به حقیقت تلخ دیگری خواهیم رسید و آن حاکمیت نیازمندان به سیب زمینی، حاکمیت عوام ناآگاه به مسایل سیاسی، حاکمیت عوامی که قدرت تحلیل ندارند و در یک کلام حاکمیت طبقه محتاج به امور مادی و معنوی بر سایر اعضای جامعه است. و این حاصل نشده است مگر به دلیل فاصله بی منطق و بیش از پیش طبقه روشنفکر با طبقه محتاج. متاسفانه روشفکران نتوانستند به این طبقه نزدیک شوند و رهبری آنان را بدست گیرند و هر آدم انسان فریبی و هر آدم پوپولیستی به راحتی از این طبقه در جهت دستیابی به اهداف خود سوء استفاده می کند.
مورد هشتم: عدم انتظار دو جناح از نتایج انتخابات. به عنوان مثال به تیتر روزنامه های شنبه مراجعه کنید. حتی خوشبین ترین آدم طرفدار دولت نمی توانست بوی پیروزی از آن احساس کند. گل سر سبد این تیترها تیتر روزنامه جمهوری اسلامی بود که انتخابات دهم ریاست جمهوری را پیروزی مردم سالاری دینی نامید. عبارتی که همیشه در زمان شکست از آن استفاده می کنند. و یا نامه سرگشاده آقای علی مطهری در چند روز مانده به انتخابات. شرح این نامه در پست قبلی ارایه شده است.
مورد نهم: صیانت از آرا. چگونه می شود از دولتی که به درغگویی و عوام فریبی و عدم رعایت اخلاق سیاسی شهره است انتظار داشت که انتخاباتی خالی از حرف و حدیث برگزار کند؟ دولتی که آمار نقطه به نقطه تورم را به جای نرخ میانگین تورم سالیانه به مردم غالب می کند و یک جرعه آبی هم برای راحتی خیال می نوشد.

اینها همه مواردی است که شاید به ذهن همه برسد. و صحبت در این زمینه پایانی ندارد. با اعتقاد به این موارد مطلبی را عنوان می کنم که هدف اصلی نگارش من بوده است.

همه به طور واضح دیدم که در عرصه انتخابات به سطحی از آزادی رسیدم که در خیابان نوشتیم دو ضربدر دو می شود ده تا. و گفتیم دروغ ممنوع. نمونه های این موارد زیاد است و خارج از بحث. فارغ از نتیجه انتخابات که هر چه اگر می بود مهم برای ما یک قدم به جلو رفتن بود و هست. لذا آن سطح از انتقاد و آزادی که در این دوره به دست آوردیم را نباید به راحتی از دست بدهیم که این خود بزرگترین دستاوردی است که عاید ما شده است. باید این روحیه را حفظ کرد و آن چه را که گرفته ایم باز پس ندهیم. برای پاسخگویی به شرایط پیش آمده راه های زیادی است. حداقل آن عدم شرکت در انتخابات های بعدی است. اما چنانچه روحیه خود را از دست بدهیم دیگر هیچ چیزی برای ما نخواهد ماند و این روحیه تلخی تقلب و تخلف در انتخابات را برای ما دو چندان می کند. هوشیار باشیم و نگذاریم که این گام رو به جلو خدای نکرده بلغزد و روز از نو روزی از نو. قدم به قدم و جبهه به جبهه پیش به سوی آزادی و دموکراسی.

قسم به عزت و قدر و مقام آزادی
که روح‌بخش جهان است، نام آزادی

به پیش اهل جهان محترم بود آن‌کس
که داشت از دل و جان، احترام آزادی

چگونه پای گذاری به صرف دعوت شیخ
به مسلکی که ندارد مرام آزادی

هزاربار بود به ز صبح استبداد
برای دسته پابسته، شام آزادی

به روزگار، قیامت بپا شود آن روز
کنند رنج‌بران چون قیام آزادی

اگر خدای به من فرصتی دهد یک‌روز
کِشم ز مرتجعین انتقام آزادی

ز بند بندگی خواجه کی شوی آزاد
چو «فرخی» نشوی گر غلام آزادی

آخرین مطلب قبل از رای گیری

2009-06-11T05:07:00.000-07:00

فردا خیلی هاتون مثل من میرین رای می دین. خیلی هاتون هم مثل من به موسوی. به عنوان آخرین سفارش می خوام بگم که خیلی انتظار معجزه نداشته باشید. اگه موسوی رییس جمهور شد خیلی که به اصطلاح زور بزنه جلوی زیاد شدن مشکلات جدید رو بگیره. فکر نکنید که قراره رژیم رو عوض کنه یه یه شبه همه ماها پولدار بشیم و اوضاع و احوال سیاسی درست شه. اینو به این دلیل می گم که سال 1392 نگین که ای بابا برای چی رای بدیم؟ مگه موسوی چه کار کرد؟ سعی کنید شرایط امروز را به خاطر بسپارید.همون حرفهایی رو که در پایان دوره خاتمی زدید رو تکراد نکنید.

و آخرین حرفم به آقای احمدی نژاد: آقای احمدی نژاد! خسته نباشید. چهارسال ایران رو به روش خودتون اداره کردید. به هر حال هرچی بوده گذشته. گرچه به اصطلاح دهن همه ما بیش از پیش آسفالت شد ولی به هرحال امیدوارم در سایر مراحل و موقعیتهای زندگی موفق باشید. آقای موسوی هم ایده آل ما نیست و دشمن شماهم نیست. ایشون رییس جمهور شما هم هستن و همچنین رییس جمهور همه کسانی که به شما رای می دن. خداحافظ

نامه سرگشاده مطهری به احمدی نژاد

2009-06-09T02:04:00.000-07:00

آقای مطهری از راستیون راسیتن، نامه ای سرگشاده به آقای احمدی نژاد نوشتن و کاملاً محترمانه از ایشون در خصوص به اصطلاح افشای مفسدین اقتصادی انتقاد کردن. مورد اول اینکه چرا بعد از چهار سال ایشون اقدام به چنین کاری کردن. همونطور که همه می دونیم یکی از شعارهای همیشگی آقای احمدی نژاد در گذشته اعلام اسامی مفسدین اقتصادی بود که هرگز چنین کاری نکرد و در انتهای دوران ریاست جمهوری خودش شاید که چه عرض کنم صد البته برای جمع کردن آرا اقدام به چنین کاری کرد. مورد بعدی که آقای مطهری مطرح کردن بحث همین افشاگریها از طریق پالیزدار بود. و ایشان بعد از افشاگریها به 9 ماه حبس و بعدها به 9 سال حبس محکوم شدن. سوال آقای مطهری اینست که چرا آن تلاشی را که برای آزادی رکسانا صابری به خرج دادید، برای آزادی آقای پالیزدار انجام ندادید. همچنین آقای مطهری در این نامه سرگشاده گفته اند که در اوایل دوران ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد با ایشان در خصوص رفع پاره ای از ابهامات مفاسد مالی صحبت کرده اند ولی ایشان یعنی آقای احمدی نژاد موضوع را پیگیری نکرده اند. و اما قسمت پایانی نامه که بیشتر به این دلیل این پست رو نوشتم این بود که آقای مطهری آقای احمدی نژاد را کاندیدای مستقل می داند نه کاندیدای اصولگرایان و اذعان می کند که شکست ایشان در انتخابات جاری شکست جناح راست تلقی نمی شود. به نظرم دو نکته از این جمله می شه برداشت کرد. اول اینکه راستیون به شکست احمدی نژاد در انتخابات دهم ایمان دارند. بنابراین دارن حسابشون را با ایشان جدا می کنند که مبادا در فردای انتخابات طبل رسوای شکست اصولگرایان نواخته شود. و نکته بعدی اینکه با افزون شدن احتمال شکست احمدی نژاد پاره ای از دسته جات راست و اصولگرا احتمالا در روزهای واپسین انتخابات از محسن رضایی و یا شاید هم موسوی اعلام حمایت کنند. چنانچه این حمایت به سمت موسوی باشد در صورت پیروزی احتمالی آقای موسوی، جناح راست خود را شکست خورده نمی داند و چه بسا به دلیل این حمایت در دولت موسوی سهم خواهی کنند.

به نظرم این نامه را باید مهم تلقی کرد و منتظر اتفاقات جدید در روزهای واپسین انتخابات باشیم.

اولین مناظره

2009-06-02T23:38:00.000-07:00

اولین مناظره تلوزیونی کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری به آرامی بین محسن رضایی و کروبی انجام شد. نکات قابل توجهی در این شبه مناظره وجود نداشت. بیشتر به مصاحبه شبیه بود تا مناظره. به هر حال آنچه که از طرف رضایی اعلام شد انقلاب اقتصادی بود که به عنوان هدف اصلی می شود از آن یاد کرد. برنامه های محسن رضایی نیز جهت دستیابی به اهداف قابل تامل و توجه بود. راه اندازی صندوق توسعه ملی از درآمد نفت جهت حمایت از اقتصاد و تولید داخلی و بهره مندی مردم از عواید این سرمایه گذاریها. محسن رضایی برخلاف کروبی به در اختیار قراردادن درخت سیب به جای سیب تاکید کرد. به این معنی که به جای پرداخت مستقیم درآمد نفتی بدون ارزش افزوده به مردم به مبلغ ماهیانه هفتاد هزار تومان از طریق صندوق توسعه ملی و پس از ایجاد ارزش افزوده به مردم کمک شود.
تهیه و تصویب قانون حمایت از حقوق شهروندی از دیگر اهداف محسن رضایی اعلام شد. برنامه لازم جهت تحقق این هدف در سه سطح تهیه و تصویب قانون، آموزش و آگاهی دادن به مردم در مرحله اول و درج حقوق شهروندی در کتب دوره دبیرستان در مرحله دوم و همچنین آموزش ناظران اجرای حقوق شهروندی و برخورد قاطع با ناقضان قانون مطرح شد.
رویهمرفته به نظرم اهداف و برنامه های محسن رضایی از پشتوانه و منطق قوی برخوردار بود. در زمینه اجرا نیز معتقدم با حمایت مجمع تشخیص مصلحت نظام و همچنین دیگر اصولگرایان حاضر در مجلس و شورای نگهبان مشکل کمتری پیش روی محسن رضایی جهت تحقق اهدافش وجود دارد. در صورتیکه کروبی برای تحقق اهداف مشابه به دلیل حاشیه سازی و هچنین وجود حساسیت در مقابل اصلاح طلبان، چالشهای بسیار سنگینی خواهد داشت و چه بسا کارشکنی هایی نیز در این زمنیه انجام شود. چرا که اصولگرایان نشان داده اند چنانچه مواردی مشترک با اصلاح طلبان داشته باشند ترجیح می دهد که خود در اجرای آن پیشرو باشند. نمونه بارز آن برقراری رابطه سیاسی و اقتصادی با آمریکا.
تا این مرحله از پویش انتخاباتی کاندیداهای مختلف، همچنان براین عقیده ام که اگر برنامه محوری مد نظر مردم جهت انتخاب باشد، بهترین و جامع ترین اهداف و برنامه ها از سوی رضایی اعلام شده و او انتخاب مناسبی است. باید صبر کرد و دید تا در روزهای آتی چه پیش خواهد آمد؟؟؟

موسوی واقعا انتخاب مناسبیه !!!!

2009-05-18T02:56:00.000-07:00

آره خوبه. چه عیبی داره همه با هم به میرحسین موسوی رای بدیم. حداقلش اینه که خاتمی ازش حمایت کرده. ولی اگه بخوام با خودم صادق باشم به این نتیجه می رسم که تنها کسی که دو تا حرف درست و درمون زده محسن رضایی هست. گرچه ازش خوشم نمی یاد و می دونم خیلی هاتون همین حس رو دارین، ولی متاسفانه آقای موسوی چیزی نگفت که دلمون خوش بشه. دوتا حرف درست درمون رضایی یکیش بازنگری و اصلاح اقتصاد تورم زا که از 35-40 سال پیش شروع شده و یکیش هم راه اندازی کنسرسیوم بین المللی برای غنی سازی اورانیوم حتی با حضور آمریکا تو خاک ایران. خدا رو شکر که کسی حرفهای رضایی رو نمی فهمه وگرنه حتما رای می آورد و رییس جمهور می شد!!!!! باور کنید.

ولی اینهایی که می گم مهم نیست. چون مردم ما ثابت کردن که به اهداف کاندیداها نگاه نمی کنن. به برنامه کاندیدا ها برای رسیدن به اهدافشون نگاه نمی کنن. مردم فقط دوست دارن موج سواری کنن و الان هم که هزار ماشالله موج موسوی راه افتاده مثل موج خاتمی تو سال 1376. خدا رو شکر که خاتمی آدم دست درمونی بود. مردم یادشون رفته که در دوران آقای موسوی کمیته موهای بلند جوونها رو چها راه می زد. نوارهای کاستی رو که تو ماشین مردم می دیدن با لگد له و لورده می کردن. مردم نمی بینن که آقای موسوی سوار پراید می شه می آد برای ثبت نام به وزارت کشور که بگه من مردمی هستم. مردم چفیه آقای موسوی رو نمی بینن. مردم نمی شنون که آقای موسوی هم دلش برای شهید باکریها و شهید کاظمیها تنگ شده. مردم نمی خونن که آقای موسوی در عصر Globalization کماکان از اقتصاد ملی و تولید ملی حرف می زنه. مردم احساس نمی کنن که شاید این آقا ما رو به عصر پیکانیسم ببره. مردم فقط می خوان که به احمدی نژاد رای ندن. همین و بس و سوار موج آقای موسوی شدن.

عیبی نداره. من هم که نمی تونم مقابل موج مردم وایسم. اگه آقای موسوی تا آخر خط موند من هم اون رای ناقابل خودم رو به احترام مردم و به احترام خاتمی به موسوی می دم ولی مطمئنما که با اومدن ایشون ظاهر قضیه فرق خواهد کرد و در باطن ما کماکان حرص می خوریم و می سوزیم و می سازیم.

دگرگونی اوضاع پاکستان

2009-05-16T21:04:00.000-07:00

بیست و دوم آگوست 2008 مطلبی رو نوشته بودم تحت عنوان "پاکستان، شاید در سراشیبی سقوط" که مربوط می شد به کنار رفتن آقای مشرف از قدرت.

متاسفانه اون اتفاقی رو که فکر می کردم تو پاکستان رخ بده، در حال وقوع و پیشرفت هست. امیدوارم که دولت مرکزی بتونه از عهده جمع و جور کردن اوضاع بر بیاد ولی متاسفانه مشکل اینجاست که با امتیاز دادن به طالبان، موجبات جاه طلبی بیش از پیش اونها رو فراهم کردند.

امیدوارم که اوضاع از اینی که هست وخیم تر نشه و آتیش این درگیریها به جاهای دیگه سرایت نکنه.

لحظات حساس انتخابات ریاست جمهوری

2009-05-10T02:25:00.000-07:00

با ثبت نام چهار نامزد اصلی انتخابات ریاست جمهوری یعنی آقایان: رضایی، احمدی نژاد، کروبی و موسوی نمایه اصلی انتخابات ظاهر شد. در مصاحبه مطبوعاتی بعد از تشریفات ثبت نام، به نظرم تنها کسی که صحبتهای قابل درکی برای عامه مردم داشت آقای رضایی بود که تمرکز زیادی بر روی اصلاح و ترمیم ساختار اقتصادی کشور داشت. در صورتیکه دیگر کاندیداها، بیشتر شاید توجه قشر تحصیل کرده را به نوعی به خود جلب کردند. آقای کروبی با صحبتهای کنایه آمیز خود مبنی بر حفظ سلامت انتخابات و هیجاناتی که از خود نشان داد، به گمانم گام اول را جهت جلب آرای منفعلین به خوبی برداشت. هرچند که اکثریت جامعه سنگ بزرگ آقای کروبی را علامت نزدن می دانند، و لیکن پاره ای از رانده شدگان اصلاح طلب که پیشتر سنگ عبدالله نوری را به عنوان فردی قاطع به سینه می زدند، از ایشان شدیدا جانبدای خواهند نمود. آقای موسوی بیشتر به گونه ای سخن راند که گویی در مراسمی سراسر ادبی و فرهنگی شرکت کرده و حضور دارد. گرچه به سبب حمایت آقای خاتمی از حمایت اصلاح طلبان برخوردار است، در اول نطق مهم خود تنها به جلب نظر قشر تحصیلکرده کوشید. چیزی که به تنهایی موجب پیروزی ایشان نخواهد شد. آقای احمدی نژاد نیز بیشتر تمرکز خود را بر روی ارایه آمار دقیق و نقد منصفانه بر عملکرد دولت نهم معطوف کرد. آنچه از منظر توده ای که رای و نتیجه نهایی انتخابات را رقم می زند، بیشتر از دهان آقای محسن رضایی خارج شد با ادبیاتی که برای هر کسی قابل فهم بود. حضور آقای دانش جعفری وزیر اسبق اقتصاد دولت نهم در کنار ایشان به عنوان رییس ستاد انتخاباتی شاید خالی از لطف نبود.

گرچه به هیج وجه قصد حمایت از آقای رضایی یا کاندیدای خاصی را ندارم، و لیکن برداشت من از اولین روز چالش برانگیز که سنگ بنای روند انتخاباتی آقایان کاندایدا خواهد بود، این است که آقای رضایی چنانچه تا روز آخر در صحنه باشد، قابلیت جلب آرا را خواهد داشت.

و لیکن اگر سیاست در شکستن آرای اصلاح طلبان باشد، از تایید صلاحیت آقایان اعلمی و شعله سعدی نباید متحیر بود برغم اینکه ایشان در انتخابات مجلس هشتم رد صلاحیت شده اند. چنانچه این مهم اتفاق بیافتد، شوک بزرگی برای اصلاح طلبان خواهد بود. چرا که تا حال حاضر هیچکدام از کاندیداهای اصلاح طلب نشانه ای از کنار کشیدن به نفع رقیب از خویش بروز نداده اند. لذا اتفاق آرا جهت معرفی یک کاندیدا برا جلب و تمرکز آرا، وارد مرحله طاقت فرسایی خواهد شد.

چه باید کرد؟؟؟؟

2009-05-06T05:24:00.000-07:00

هر چه بیشتر به اوضاع احوال این مملکت نگاه می کنم متقاعدتر می شم که ..... یاد روایتی افتادم که نقل کردنش مفید به فایده است:

بر سنگ قبر كشيشي چنين نوشته شده بود :آن هنگام كه جوان بودم و فارغ از همه چيز و تخيلم مرز و محدوده اي نميشناخت ، در سر آرزوي تغيير دنيا را مي پروراندم . بزرگتر و خردمندتر كه شدم در يافتم كه جهان تغيير ناپذير است . پس افق انديشه ام را محدودتر كردم و بر آن شدم تا تنها كشورم را تغيير دهم اما اين هم عملي نبود . پس از سالها زندگي و تجربه، آخرين تلاش نوميدانه خود را صرف تغيير خانواده ام كردم . اما افسوس آنها نيزكه نزديكترين كسان به من بودند،تغيير نكردند . اكنون كه در بستر مرگ آرميده ام ، به ناگاه حقيقتي را يافته ام . تنها اگر خودم را تغيير داده بودم ، آنگاه نمونه اي ميشدم براي اعضاء خانواده ام، تا آنان نيز خود را تغيير دهند . با انگيزه و تشويق آنها ، چه بسا كه كشورم نيز اندكي اصلاح ميشد شايد مي توانستم ، دنيا را هم تغيير دهم.

امان از تندرویها !!!!

2009-02-22T23:50:00.000-08:00

کمر جنبش دموکراسی ایران همیشه زیر بار تندروی های عده ای شکسته شده است. ای بسا که تاریخ همواره تکرار شده است و دریغ از درسی که آموخته نشد. در حلم و بردباری در به ثمر رساندن دموکراسی. در اوان مشروطه آنچنان قصد قلع و قمع پادشاهی کردند که خود نابود شدند و نهال تازه نوپای مشروطه و دموکراسی را به شکستن دادند و گرچه با فتح تهران مرحمی شد بر دل شکستگان و لیکن مجلس هرگز دگر بار مجلس آزاد نشد. و انتصاب جامه انتخاب پوشید و ....
باری, آنان که خاتمی را متهم به عدم قطعیت می کنند، آنان که کارنامه خاتمی را سبک می شمارند حق دارند. چون خاتمی را همچون پلی می پنداشتند تا از وی عبور کرده به خواستهایشان برسند، دریغ از اینکه قدرت هنوز جای دیگر بود. آری آنان که اکنون سنگ عبدالله نوری و کروبی را به سینه می زنند، نه شیفته شعار و مرام ایشانند که دگر بار به دنبال پلی هستند و غافل این بزرگان که توان تمییز ندارند شناخت دغل دوستان و مگسان دور شیرینی را. آری آنان حق دارند از خاتمی ناراضی باشند. چون مرام تند آنان در قاموس اصلاح طلبی خاتمی تعریف نشده بود. آنان بدنبال تبرئه خویشند که با تندی خود نهال تازه نوپای اصلاح طلبی ایران را به شکتن دادند.

سکس و شهروندان

2008-12-16T02:58:00.000-08:00

گزارشی تحت عنوان سکس و شهروندان در اکونومیست درج شده بود و طی آن میزان قاعده مندی سکس در بین شهروندان 48 کشور جهان بررسی و ارایه شده بود. در این بررسی از 14000 جوابگو سوالاتی شده و بر مبنای پاسخهای آنان کشورهای متبوعشان را در لیستی تخت همین عنوان ارایه کرده اند. سوالاتی مانند: تعداد دفعات سکس در سالهای گذشته با پارتنرهای مختلف، اهمیت عشق در روابط جنسی و سوالاتی از این دست. نتایج این بررسی نشان می دهد که میزان بی قاعدگی روابط جنسی در کشورهای غربی و پیشرفته بسیار چشمگیرتر از کشورهای سنتی است. مثلاً فنلاند در صدر جدول و تایوان و بنگلادش در انتهای جدول رده بندی شده اند. در این گزارش همچنین میزان علاقه مندی زنان و مردان به رابطه جنسی اتفاقی بررسی شده است. بر اساس این بررسی ها مردان علاقه وافری به داشتن سکس اتفاقی در دهه بیست سالگی سن شان دارند در حالیکه در زنان این علاقه در دهه سی سالگی سن شان زمانی که احتمال بروز حامگی ناخواسته کمتر می شود، زیادتر است.

تئوری توطئه در انقلاب ایران قوت می گیرد!!؟؟

2008-10-15T00:23:00.000-07:00

چنانچه کتاب پاسخ به تاریخ اثر محمدرضا پهلوی را مطالعه کرده باشید، در خصوص فلسفه بروز انقلاب سال 1357 به این نتیجه می رسید که شاه سابق ایران آنرا به توطئه غرب وشرق علیه خود نسبت داده است. در گذر تحلیل دلایل بروز انقلاب اسلامی، همواره تئوری توطئه یکی از موارد مورد علاقه مخالفان نظام جمهوری اسلامی بوده است.

اخیراً در نخستین همایش ایران و استعمار انگلیس، سخنان بسیار مبسوطی توسط آیت الله هاشمی رفسنجانی ایراد شد. ایشان ضمن پر رنگ شمردن نقش و حضور استعمار در دوره پهلوی نسبت به دوره قاجار، تا آنجا پیش رفتند که کنار رفتن محمدرضا پهلوی را به خواست انگلیس و روسیه مربوط می کند. ایراد این سخنان برای اولین بار از سوی مقامات جمهوری اسلامی و دل بستگان نظام بسیار حائز اهمیت می باشد. عین سخنان آیت الله هاشمی ذیلاً ارایه شده است:

در این همایش هاشمي‌رفسنجاني به قرارداد 1919 دولت پهلوي و انگليس اشاره كرد و گفت: خدا روح مصدق را رحمت كند و او را با بزرگان و نيكان محشور كند. با اين كه مجلسي در آن زمان نبود، با آن قرارداد مخالفت كرد و تنها، آن را روي كاغذ نگه داشت. وي تاريخ دوره پهلوي را مورد بررسي قرارداد و اظهار داشت: دوره پهلوي سراپا تصميم انگليسي‌‌ها بود. آن حكومت با دستور آمد و با دستور رفت اما قاجاري‌‌ها اين‌گونه نبودند و به جنگ با برخي استعمارگران پرداختند. رضاخان يك قزاق بي‌‌سواد بود كه با دستور آمد و هيچ اراده‌‌اي از خود نداشت. محمدرضا نيز كه روي كارآمد، چاره‌‌اي جز سرسپردگي به تصميم انگليسي‌‌ها نداشت. رئيس مجلس خبرگان ادامه داد: در اواخر حكومت پهلوي سفراي انگليس و روسيه، هر روز با محمدرضا ملا‌قات مي‌‌كردند و به او دستور مي‌‌دادند. درست است كه ملت عليه حكومت پهلوي قيام كرد اما محمدرضا با دستور آنها رفت؛ همان‌‌هايي كه دولت مصدق را ساقط و دستاورد ملي صنعت نفت را ضايع كرده بودند.

نمایش محبوبیت خاتمی

2008-10-14T22:58:00.001-07:00

همایش دین در دنیای جدید به همت موسسه باران و آقای خاتمی با حضور شخصیتهای سیاسی - مذهبی جهان نظیر کوفی عنان، رومانو پرودی، جورج سامپایو و ...برگزار شد. در پایان این شخصیتها به همراه آقای خاتمی با آیت الله خامنه ای نیز دیداری داشتند.

آنچه که در ذهن من خطور کرد این بود که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، کاش این دیدار بتواند به گونه ای تاثیر گذار باشد تا حمایت اندکی از جانب آیت الله خامنه ای را نصیب آقای خاتمی کند. وجهه بین المللی آقای خاتمی و علاقه آیت الله خامنه ای در استفاده از ادبیاتی مشابه ادبیات آقای خاتمی در این دیدار شاید نشانه ای باشد!!!! (زهی خیال باطل)

امیدوارم شرایطی که در چند سال اخیر در کشور ایجاد شد، درس عبرتی باشد برای آقایان تا از تنها روش منطقی موجود که به دست آقای خاتمی قابل انجام است، حمایت کنند.

تهران - ترافیک

2008-10-11T22:30:00.000-07:00

پایان یافتن رمضان مقارن بود با بازگشایی مدارس. با این اتفاقات فرخنده ترافیک به طرز وحشتناکی سنگین شده است. و تقریبا روز و ساعتی نیست که در جمعی راجع به آن صحبت نشود. برای حل این مشکلات در سالهای قبل بحثهای فراوانی نقل مجالس بوده است. از انتقال پایتخت گرفته تا انتقال وازرتخانه ها به شهرستانها.
هر کدام از این پیشنهادات هزینه های بسیار سرسام آوری را بدنبال خواهند داشت. اما آن چیزی که در ارایه نظریه و پیشنهاد جهت رفع معضل شلوغی و ترافیک تهران همیشه فراموش شده است عامل اصلی ایجاد تمرکز در تهران است. تمرکز جمعیت. بسیار واضح است که عدم رشد و توسعه زیرساختهای تهران هماهنگ با افزایش جمعیت و نرخ مهاجرت باعث بروز این مشکلات شده است. تهران تنها شهر 15 میلیونی در ایران است. در صورتیکه در چین شهرهایی همانند تهران فراوانند. بنابراین با توسعه همزمان با افزایش جمعیت در هر جامعه ای می توان از برزو مشکلات اینچنینی جلوگیری کرد.
ولیکن در تهران در حال حاضر چه باید کرد؟ به نظر من یکی از گزینه هایی که می توان به آن به طور جدی فکر کرد انتقال صنعت خودرو سازی به شهرهای کوچک است که به مراتب هزینه های کمتری در مقایسه با انتقال پایتخت در بر دارد. صنعت خودرو سازی و صنایع وابسته مانند قطعه سازی به تنهایی شاید بیش از 40 درصد از تمرکز جمعیت در تهران را باعث شده است. چه لزومی بر استقرار صنعت خودرو سازی در تهران است؟ فعالیت ایران خودرو خراسان یا ایران خودرو تبریز چه مشکلاتی ایجاد کرده است؟ بی شک انتقال شرکتهای خودرو سازی به شهرهای کوچک ضمن ایجاد اشتغال در شهرهای کوچک مانع مهاجرت بی رویه و حتی باعث انتقال پرسنل شاغل در این شرکتها خواهد شد.

کمی راجع به این موضوع فکر کنید. دلایل بسیار قانع کننده ای را که برای جلوگیری از اطاله کلام ننوشته ام کشف خواهید کرد.

معصيت از هر كه صادر شود نا پسنديده است و از علما ناخوبتر !!!

2008-08-25T01:35:00.000-07:00

عنوان این پیام شاید یه کمی بی ربط به نظر بیاد. ولی شما به جای کلمه معصیت عبارت "صحبت ناصحیح" رو لحاظ کنید. به هر حال غرض این گفتار به بندی از مصاحبه آقای احمدی نژاد با شبکه آمریکایی PBS مربوط می شه. در انتهای این مصاحبه ایشان از اینکه حق انتخاب مردم آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری سال جاری محدود است, ابراز ناراحتی کردند که عین عبارت اینه: "دوست داريم فرصت ها در اختيار مردم آمريكا قرار گيرد تا آزادانه انتخاب كنند. البته در مسايل داخلي آمريكا دخالتي نمي كنيم. اما از اينكه حق انتخاب مردم آمريكا بسيار محدود است و مجبورند از ميان تنها دو كانديدا يكي را انتخاب كنند، نگراني داريم."

خوب برام کمی جالبه وقتی آمریکا دشمن ما محسوب می شه و ما هم در صدد تغییر مدیریت جهانی هستیم, کمی از دشمن خودمون آمریکا که در حال مدیریت جهان هست اطلاع داشته باشیم. به هر حال تا از حریف شناختی نداشته باشیم کمی نتیجه گیری سخت می شه. خوب ما که می خوایم به نحوه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به عنوان یه نقطه ضعف نگاه کنیم و ازش استفاده کنیم, بهتره یه کمی هم راجع به نحوه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا واقف باشیم. تو آمریکا به طور عمده دو حزب جمهوریخواه و دموکرات فعال هستن و نه تنها کاندیدای ریاست جمهور که نمایندگان کنگره و سنا هم عمدتا از این دو حزب هستن و انتخاب می شن. تو انتخابات ریاست جمهوری هم که یه پیش انتخابات تقریبا یک سال قبل از موعد انتخابات به صورت داخلی توسط دو حزب برگزار می شه تا نماینده نهایی حزب مشخص بشه. تو انتخابات داخلی حزب دموکرات امسال هشت کاندیدا حضور داشتند که در نهایت باراک اوباما با 2201 رای برنده شد و خانم کلینتون هم با 1896 رای نمایندگی از 2218 رای لازم, دوم شد. تو حزب جمهوریخواه هم یازده کاندیدا حضور داشتند که در نهایت جان مک کین با 1575 رای از 1191 رای لازم نفر اول شد و مایک هاکبی, میت رومنی و ران پال به ترتیب با 278, 271 و 35 رای دوم تا چهارم شدند.

با توجه به اینکه این پیش انتخابات چند ماه طول کشید و نماینده های زیادی از دو حزب حضور داشتند, بنابراین مردم به اندازه کافی وقت در شناخت نماینده ها و انتخاب اونها داشته اند. از طرفی هم نمایندگان دیگری هم شانس حضور و کاندیداتوری دارن که در آغاز رقابتهای اصلی برای تصدی پست ریاست جمهوری وارد گود می شن مثل آقای رالف نیدر که قبلا به عنوان نماینده مستقل جهت حضور در انتخابات ماه نوامبر اعلام آمادگی کرده است.

خوب با این توضیحات اندکی که ارایه شد و تقریبا جز اون دسته از اطلاعات نخ نما شده محسوب می شه بیایم ببینیم که آیا واقعا باید نگران مردم آمریکا بشیم که حق انتخاب معدودی دارن. اینطور با حساب و کتاب پیش رفتن بهتره یا اینکه مثل انتخابات ایران که طرف از اردبیل پا می شه و سیب زمینی کاره و اومده وزارت کشور برای ثبت نام و تازه برنامه اش اینکه که آقای خاتمی رو وزیر کشاورزی بکنه و اقای کروبی رو وزیر آموزش و پرورش.

ببخشین که به هر حال قضیه رو خیلی جدی گرفتم ...

پاکستان, شاید در سراشیبی سفوط

2008-08-22T22:15:00.000-07:00

مدت زمانی بود که به وبلاگ سری نمی زدم. شاید از خستگی بود و بی انگیزگی و کسالت و روزمره گی. با این وجود, کم و بیش پیگیر اخبار جراید و وب سایتها بودم. تنها خبری که در این مدت به من انگیزه مجدد نوشتن داد, خبر استعفای پرویز مشرف, رییس جمهور پاکستان بود. فشارهای ائتلاف مخالف به رهبری عاصف علی زرداری و نواز شریف باعث استعفای مشرف گردید. شخصاً با توجه به بافت قومی و مذهبی پاکستان و بخصوص سطح درک عمومی جامعه پاکستان از دموکراسی, به آخر و عاقبت این استعفا و خالی شدن عرصه برای دو رهبر سابقاً فاسد ائتلاف, خوشبین نیستم. گرچه سرنوشت پاکستان برای شخص من بی اهمیت هست, لیکن به دلیل شباهت این اتفاق با آنچه در دیماه سال 57 رخ داد و رفتن شاه عرصه را برای بروز انقلاب و اتفاقات بعد از آن خالی کرد, نوشتن این مطلب را ضروری دیدم. جامعه کنونی پاکستان همانند بسیاری از جوامع جهان سومی بدون تغییر در سطح درک عمومی مردم از تحمل آرای مخالف, اقوام متنوع, مذاهب و ادیان دیگر هرگز روی خوشی به خود نخواهد دید. و متعاقباً درگیری های داخلی بر سر قدرت به طرز کاملاً وحشتناکی ادامه خواهد داشت.
این تنها باور و عقیده ایست که آرزو می کنم اشتباه باشد!!!!!

من رفتم، ماندن جايز نيست!!!

2008-07-14T00:44:00.000-07:00

امروز سه شنبه آخرين روز كاري من هست و از شنبه هفته بعد به شركتي جديد و محل كاري جديد مي روم. با همه خاطرات خوب و بد و با همه سختيها و خوشيها، خداحافظي مي كنم. تقارن رفتنم با روز سه شنبه، شعر زيباي زنده ياد قيصر امين پور را در ذهنم تداعي كرد:

سه شنبه ؛

چرا تلخ و بي حوصله ؟

سه شنبه ؛

چرا اين همه فاصله ؟

سه شنبه ؛

چه سنگين ! چه سرسخت ، فرسخ به فرسخ !

سه شنبه ؛

خدا كوه را آفريد!

اكونوميست و تهديدهاي متقابل ايران و اسراييل

2008-07-12T04:19:00.000-07:00

هفته نامه اكونوميست چاپ لندن در شماره 11 جولاي (ژوئيه) مقاله اي تحت عنوان "ورود به شهری نزدیک شما؟ لطفا خیلی وحشتزده باشید" چاپ كرده است كه به نظرم تحليلي مناسبي از امكان درگيري اسرائيل با ايران در ارتباط با عقيم كردن فعاليتهاي هسته اي ايران، ارايه نموده است. در اين تحليل ابعاد مختلف اين خطر و امكان بروز آن بررسي شده است.

اما آن چيزي كه شخصاً براي من اهميت دارد، امكان بروز درگيري نظامي متقابل ايران و اسرائيل است. اينكه اسرائيل از دستيابي ايران به سلاح اتمي خشنود نباشد، ظاهراً درست است. اما اين نگراني از آنجايي سرچشمه مي گيرد كه نوع و ماهيت نظام ايران و عملكرد سي ساله آن، مرجع اين احساس و نتيجه گيري بوده است. يعني الزاماً كشور ايران برخلاف كشورهاي عربي، خطر بالقوه دائمي براي اسرائيل محسوب نمي گردد. ايران از زمان تاسيس اسرائيل تا قبل از نظام جمهوري اسلامي، روابط بسيار حسنه اي با آن كشور داشته است. و سوال اينجاست كه آيا اسرائيل حاضر مي شود به دليل سياستهاي نظام فعلي حاكم بر ايران، وارد جنگي شود كه نتيجتاً دشمني ديرينه اي را از جانب ايران عليه اسرائيل ايجاد كند. خصومتي كه شايد با تعويض احتمالي نظام حاكم بر ايران، كماكان وجود داشته باشد. در هر صورت بروز جنگ بين دو كشور براي هميشه در تاريخ آن دو كشور، صرفنظر از نظامهاي حاكم در زمان درگيري، در حافظه تاريخي مردم آن كشورها ثبت خواهد شد. اين دشمني موجود بين ايران و اسرائيل، دشمني نظام ايران با اسرائيل است تا ايران و اسرائيل. براي روشن شدن بيشتر اين مطلب، اشاره به اين نكته الزامي است كه در زمان رياست جمهوري آقاي خاتمي كه از دل بستگان همين نظام هست، اصطحكاك بين دو كشورع بسيار كم بوده است. وقتي با تعويض رئيس جمهور در دل نظام جمهوري اسلامي، از ميزان تنشها كاسته مي شود، مسلماً با تعويض نظام حاكم و سركار آمدن نظامي دموكراتيك در ايران، اين دشمني به نظرم به طور كل از بين خواهد رفت.

با توجه به مطالب گفته شده، به نظرم بهترين راه حل براي اسرائيل و متحدانش جهت برخورد با خطر بالقوه هسته اي و مقطعي ايران، تفكر و برنامه ريزي جهت تعويض نظام حاكم بر ايران است. اين راه حل نسبت به ساير گزينه ها كم خرج تر و مزيت بسيار بزرگ آن، عدم بروز جنگ احتمالي بين ايران و اسرائيل و ثبت وقايع و دشمني در حافظه بين دو ملت خواهد بود. البته اين راه حل به سياستهاي از قبل تعيين شده آمريكا در قبال منطقه كه قبلاً راجع به آن مطلبي نوشته ام، برمي گردد.

در پايان شخصاً فكر مي كنم، درگيري بين اسرائيل و ايران رخ نخواهد داد چرا كه اهميت استراتژيك ايران و منافع مشترك اين دو كشور در منطقه و دوستي تاريخي ايرانيان و يهوديان مانع از بروز چنين نبردي از جانب اسرائيل خواهد شد و اسرائيل دشمني ديرينه اي را به سبب عملكرد مقطعي نظام ايران، به جان نخواهد خريد. اگر حمله اي در خصوص از بين بردن تاسيسات هسته اي ايران بروز كند از جانب آمريكا خواهد بود.

خيز بلند خاتمي براي انتخابات رياست جمهوري؟؟؟

2008-07-08T03:08:00.002-07:00

آقاي خاتمي - رييس جمهور سابق - در جمعي از دانشجويان دانشكده حقوق، علوم سياسي و اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي، سخنراني درخور توجهي داشته است. پاسخ به سوالات دانشجويان كه در پاره اي از موارد به نظرم هوشمندانه طرح شده اند، نمودي از عزم آقاي خاتمي براي شركت در دور بعدي انتخابات رياست جمهوري در سال 88 بود. آقاي خاتمي در پاسخ به پرسشهاي طرح شده، عمدتاً در مقام مقايسه، عملكرد دولت فعلي را با دولت خويش به طور تامل برانگيزي مي سنجد.

به نظر ايشان تغيير سياستها، باعث شده است كه رسيدن به اهداف سند چشم انداز بيست ساله كشور، در شرايط كنوني دور از دسترس بنمايد، گرچه تغيير روندها با حسن نيت و به قصد خدمت بوده است. ايشان بهره مندي از نظرات كارشناسان اقتصادي كشور در جهت گيري اقتصادي و ارايه طرح اقتصادي مناسب را از مشخصات راهبردي دولت خويش اعلام مي دارد. چيزي كه در دولت فعلي انجام نمي گيرد و اگر هم جلساتي برگزار مي شود صرفاً جهت خاموش كردن صداي منتقدين است. جلساتي كه در آنها صرفاً طرحها و برنامه هاي اقتصادي دولت شفاهاً به حضار اعلام مي شود. آقاي خاتمي همچنين برنامه ريزي و بهره مندي از نظرات رهبري و مجمع تشخيص مصلحت نظام در تدوين سياستهاي كلي نظام را رويه كاري دولت خويش بيان مي دارد. (براي مطالعه كامل اين گفت و شنود به وب سايت ايسنا مراجعه كنيد)

بطور كلي مطالعه و تامل در پاسخهاي آقاي خاتمي در زمينه هاي مختلف، اعم از سياسي، اقتصادي و اجتماعي، نوعي فضاسازي جهت ورود به عرصه انتخابات را تداعي مي كند. به ويژه اينكه اين سخنان در جمع دانشجويان ايراد گرديده است. قشري كه به نظرم فصل مشترك بين روشنفكران و بدنه جامعه محسوب مي شوند و جهت دهي به جريان فكري آنها در دو جهت در جامعه رسوخ خواهد كرد. يكي در جهت اطلاع، جلب نظر و آراي بدنه جامعه و ديگري در جهت جلب نظر روشنفكران و آناني كه دستي بر آتش دارند.

به نظرم در آينده اي نه چندان دور خبرهاي بيشتري در اين خصوص خواهيم شنيد و شخصاً اميدوارم كه چنين چيزي - كانديداتوري آقاي خاتمي - رخ دهد.

پاليزدار پرتغال فروش مي شود!!!

2008-07-07T21:38:00.000-07:00

چند هفته اي مي شه كه از پديده جديدي در عالم اتفاقات سياسي-حاشيه اي ايران تحت عنوان "افشاگري پاليزدار" مي گذره. اولش خبر خيلي داغ بود و شرح اين افشاگري ها اي ميل به اي ميل رد و بدل مي شد و نقل مجلس بود. گرچه محتواي اين افشاگريها از قبل براي مردم مسجل بود و ليكن اينكه يكي از داخل سيستم نسبت به چنين كاري فارغ از انگيزه هاش، اقدام كنه، جالب بود. اسمهاي بزرگي تو اين داستان اومد و اتفاقات خيلي بزرگي و فسادهاي بزرگتري كه اگه بگم مو به تن آدم راست مي شد، بيراه نگفتم. خيليها كه درگير بودن به تك و تا افتادن و متعاقباً، قهرمان بزرگ، جناب مرتضوي نيز وارد قضيه شد تا هر طوري شده اوضاع رو جمع و جور كنه. عرصه خالي از نسبت دادن هاي هميشگي وقايع به دشمنان و منافقان و معاندان نظام جمهوري اسلامي خالي نبود. به هر حال همونطور كه همه مي دونيم، شروع كردن به دستگيري. دستگيري كساني كه در اين پرونده دخيل بودن و آخرين آماري كه من خوندم به دستگيري 13 نفر رسيده بود. اما اون چيزي كه اين وسط برام خيلي جالب توجه بود، اتهام به پاليزدار و آدمهاي دستگير شده جهت افشا و انتشار اسناد امنيتي يا شايد بهتر بگم، اسناد محرمانه است. يعني كسي اين وسط به صحت و سقم مطالب ارايه شده پاليزدار اصلاً توجهي نداره و دستگيري ها متوجه افراد متهم شده به فساد جهت بازجويي و تنوير افكار عمومي نيست. كار به اين ندارن كه اين آقا راست گفته يا دروغ. بلكه به اين كار دارن كه چرا اين اسناد و مدارك لو رفته. يعني قرار نيست كه يه روزي حقايق افشا بشه. بخور بخور، فساد و سر مردم كلاه گذاشتن بايد كمافي السابق ادامه داشته باشه و قرار نيست با مفسد برخورد بشه. به قول معروف اين وسط دنبال پرتغال فروش مي گردن. جالبي قضيه اينجاست كه وقتي جنتي در نطق هفته پيش نماز جمعه انتقادي به هيات تحقيق و تفحص مجلس مي كنه، سريعاً با واكنش نماينده هاي مجلس روبرو مي شه مبني بر اينكه انتقاد خودش رو تلطيف و واضح كنه وگرنه حقايق ديگري رو خواهد شد. در نتيجه آقاي جنتي اعلام مي كنه كه منظورش فقط حاشيه هاي تحقيق و تفحص بوده است. همه و همه اين اتفاقات مهر تاييدي است به وجود چنين مفاسدي و با توجه به عكس العمل بعضي از نمايندگان مجلس به انتقاد جنتي، واضح است كه مفاسد خيلي بيشتر از اون چيزيست كه افشا شده. گرچه براي ما همه چيز از قبل روشن هست و نياز به افشا نيست.

فروغ بي پايان

2008-07-06T23:47:00.000-07:00

به بهانه برگزاري كنفرانس دو روزه اي در دانشگاه منچستر انگليس در خصوص بررسي آثار فروغ فرخزاد، شاعر بي پايان، بر آن شدم كه مجموعه اي از نظرات دوستان و منتقدان آثارش را يكجا در حد توان جمع آوري كرده، در اينجا ارايه كنم.

فروغ در پانزدهم دي ماه و به قولي از خواهرش پوران، در هشتم دي ماه 1313 در تهران به دنيا آمد. او در سن 16 سالگي عاشق شد. عاشق پرويز شاپور. با وي ازدواج كرد و در 29 خرداد 1331 تنها فرزندش كاميار، متولد شد. ازدواجش ديري نپاييد و در سال 1334 از همسرش جدا شد. همين دوره اندك عاشقي و زندگي با معشوق، به اقوالي در زندگي وي بسيار تاثيرگذار بوده است. كامران تلطف استاد دانشگاه آريزونا، معتقد است پرويز شاپور در بلوغ فكري فروغ، نقش مهمي ايفا كرده است و در اثبات نظريه خود، به نامه هايي از فروغ كه در سن 16 تا 17 سالگي نگاشته شده اند، اشاره مي كند.

نخستين دفتر شعر فروغ با عنوان اسير در سال 1331 و بعد از آن مجموعه شعرهاي ديوار و عصيان به چاپ رسيدند. در سال 1342 "تولدي ديگر" با تيراژي بالاي 3000 نسخه و در سال 1343 كتاب ديگري تحت عنوان "ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد" از وي منتشر گرديد. فروغ فعاليتهاي ديگري نيز از جمله نقاشي و بازيگري را تجربه كرده كه مي توان به بازي در نمايشي به كارگرداني پري صابري تحت عنوان "شش شخصيت در جستجوي نويسنده" اثر لوئيجي پيراندلو اشاره كرد.

فروغ پس از آشنايي با ابراهيم گلستان، نويسنده و فيلمساز، وارد دنياي فيلم و سينما شد و تا پيش از مرگش در كارگاه فيلم گلستان به عنوان تدوينگر مشغول به كار بود. فيلم مستند "خانه سياه است" حاصل كار اوست كه از بهترين هاي سينماي مستند ايران بوده و موفق به دريافت جايزه نخست از جشنواره فيلم كوتاه اوبرهاوزن شد.

در خصوص تاثير ابراهيم گلستان بر زندگي فروغ، دكتر سيروس شميسا معتقد است كه تاثيري كه وي بر زندگي فروغ داشته، همچون تاثير شمس بر مولوي بوده است گرچه همانگونه كه قبلاً اشاره شد، تلطف منكر چنين تاثيري است و مرد اثرگذار زندگي فروغ را پرويز شاپور مي داند. استدلال دكتر شميسا بروز تحول در شعرهاي فروغ است. وي نقطه عطف تحول آثار فروغ را مجموعه تولدي ديگر مي داند. جايي كه هيچ شباهتي به آثار پيشين فروغ، يعني ديوار و عصيان مشاهده نمي شود. به اعتقاد دكتر شميسا، فروغ به زبان استعاره تولد دوباره خود را بيان مي دارد و در تولدي ديگر خبري از شعرهاي حاوي مسائل جسمي و ذهني وجود ندارد بلكه افكار فلسفي، عاطفي، سياسي و اجتماعي جايگزين آنها شده اند. وليكن دكتر تلطف مجموعه تجربه هاي شخصي فروغ را در پختگي و ديدگاه نوين وي تاثير گذار مي داند.

از مردان تاثيرگذار زندگي فروغ هم كه بگذريم به اين مي رسيم كه فروغ را به استناد پيش بيني هايي كه در آثارش بوده است، شاعر فردا مي دانند. "صداي تكه تكه شدن مي آيد... و قلب باغچه ورم كرده است". دكتر شميسا اين اشعار را نشانه اي از پيش بيني هاي فروغ از تغيير اوضاع سياسي و اجتماعي ايران مي داند كه در انقلاب 57 نمايان شد. فروغ علاوه بر اين پيش بيني ها راه حل نيز ارايه كرده است. "وفكر مي كنم كه قلب باغچه را مي توان به بيمارستان برد". فروغ بر خلاف برادرش كه درمان باغچه را در انهدام آن مي ديد، معتقد بود كه نبايد بگذاريم كه باغچه از بين برود و بايد درمان شود چرا كه در شعرش گفته بود "دلم براي باغچه مي سوزد". باغچه سمبل جامعه ايراني است.

آيدين آغداشلو، گرافيست و نقاش معاصر به عنوان يكي از دوستان نزديك فروغ، اولين خصوصيتي را كه از وي به ذهن مي آورد، اينست: " فروغ خنده خيلي قشنگي داشت". "فروغ اگر با کسی طرح دوستی می ریخت دوست بسیار خوبی بود. به پای او می ایستاد. محضر بسیار مطبوعی داشت". وي در مورد زندگي فروغ مي گويد: "زندگی فروغ فقط غم انگیز نبود. مالامال بود از لحظه های نشاط، جستجو، کنجکاوی و به دست آوردن امتیاز و امکاناتی که او را شاد می کرد، مثل امکان فیلم ساختن یا آدمهایی که کشف می کرد و دوست می داشت". "دوست داشت که آدم هایی اطرافش باشند. نه به شدت جلال آل احمد و نه به انزوای کسانی دیگری که اصلا این خصلت را نداشتند. ولی دوست داشت اطرافش شلوغ باشد". وي در خصوص تاثير ابراهيم گستان بر فروغ مي گويد: "تاثیر مستقیمی به مثابه رابطه شاگرد و معلمی نبود نه، این حضور و دیدگاهی که با آن همجوار شده بود این امکان را فراهم آورد که کارش را جدی تر بگیرد، دقیق تر کار بکند".

سيمين بهبهاني با وجود رنجيدگي كه دليلش را نيز بيان نمي كند در خصوص فروغ، زيبا مي گويد: "او واقعا هميشه زنده خواهد بود و شعر او شعر بسيار خوب و جاودانه ای است" و رمز ماندگاري و شهرت فروغ را اينگونه بيان مي كند: "واقعا من نمی توانم بگويم که شهرت او برای تماميت شعرش بود، بيشتر برای جسارت و بی پروايی او بود و بعضی ها سعی می کردند اين را به پای يک نوع گسست از سنت های دست و پا گير بگذارند که اين طور هم بود".

و نقل قولي نيز از زنده ياد فريدون مشيري در خصوص اولين ديدارش با فروغ: "دختری با موهای آشفته ، بادست هايی که از جوهر خودنويس آغشته شده بود ، با کاغذی تا شده که شايد هزار بار آن را در ميان انگشتانش فشرده بود، وارد اتاق هيات تحريريه مجله روشنفکر شد و با ترديد و دودلی، در حالی که از شدت شرم، کاملا سرخ شده بود و می لرزيد، کاغذش را روی ميز گذاشت. اين دختر فروغ فرخزاد بود...".

آثار فروغ فرخزاد، تا به امروز به بيش از 15 زبان ترجمه شده است و در اين بين، بيشترين ميزان ترجمه اشعار وي در آمريكا و به زبان انگليسي بوده است. آثار ترجمه شده فروغ فرخزاد همچنين در آلمان، تركيه، كشورهاي عرب و چين طرفداران قابل توجهي دارد.

وي در روز دوشنبه بيست و چهارم بهمن ماه ۱۳۴۵ ناهار را با پدر و مادرش خورد و ساعت چها ونيم بعدازظهر در تصادفی مرگبار در جاده دروس - قلهك درگذشت. روز چهارشنبه بيست و ششم بهمن ماه در مراسم تشييعی با شکوه توسط نويسندگان و هنرمندان و دوستدارانش در گورستان ظهيرالوله آراميد. هرسال دوستدارانش بر مزار او در ظهيرالدوله و در خانه خواهرش پوران خانم گرد آمده و ياد و خاطره او را گرامی می دارند.

همه‌ هستی من آيه تاريکی ا‌ست

که ترا در خود تکرار کنان

به سحرگاه شكفتن‌ها و رستن ‌های ابدی خواهد برد

من در اين آيه ترا آه کشيدم، آه

من در اين آيه ترا

به درخت و آب و آتش پيوند زدم
زندگی شايد

يک خيابان دراز است که هر روز زنی با زنبيلی از آن می ‌گذرد

زندگی شايد

ريسمانی‌ است که مردی با آن خود را از شاخه می ‌آويزد

زندگی شايد طفلی ا‌ست که از مدرسه برمی ‌گردد

زندگی شايد

افروختن سيگاری باشد، در فاصله‌ی رخوتناک دو هم ‌آغوشی

يا عبور گيج رهگذری باشد

که کلاه از سر برمی ‌دارد

و به يک رهگذر ديگر با لبخندی بی ‌معنی می‌گويد "صبح بخير"
زندگی شايد آن لحظه‌ مسدودی ا‌ست

که نگاه من، در نی‌نی چشمان تو خود را ويران می‌ سازد

و در اين حسی است

که من آن ‌را با ادراک ماه و با دريافت ظلمت خواهم آميخت
در اتاقی که به‌ اندازه يک تنهايی ا‌ست

دل من

که به اندازه‌ يک عشق‌ است

به بهانه‌های ساده‌ خوشبختی خود می ‌نگرد

به زوال زيبای گلها در گلدان

به نهالی که تو در باغچه خانه‌ مان کاشته ‌ای

و به آواز قناری ‌ها

که به اندازه‌ يک پنجره می‌ خوانند
آه …

سهم من اين ا‌ست

سهم من،

آسمانی‌ است که آويختن پرده‌ای آن را از من می‌ گيرد

سهم من پايين رفتن از يک پله‌ متروک‌ است

و به چيزی در پوسيدگی و غربت واصل گشتن

سهم من گردش حزن ‌آلودی در باغ خاطره‌هاست

و در اندوه صدايی جان دادن

که به من می‌گويد:"دست‌هايت را دوست می‌دارم"
دست‌هايم را در باغچه می‌ کارم

سبز خواهد شد، ‌می ‌دانم، می‌ دانم، می‌ دانم

و پرستوها در گودی‌ انگشتان جوهری‌ ام

تخم خواهند گذاشت
گوشواری به دو گوشم می ‌آويزم

از دو گيلاس سرخ همزاد

و به ناخن‌هايم برگ گل کوکب می‌چسبانم.

کوچه ‌ای هست که در آنجا

پسرانی که به من عاشق بودند،‌

هنوزبا همان موهای در هم و گردن‌های باريک و پاهای لاغر

به تبسمهای معصوم دخترکی می‌انديشند

که يک‌ شب او را

باد با خود برد
کوچه‌ ای هست که قلب من آن ‌را

از محله‌های کودکی ‌ام دزديده ا‌ست
سفر حجمی در خط زمان

و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن

حجمی از تصويری آگاه

که ز مهمانی يک آينه برمی‌ گردد
و بدين سان ا‌ست که

کسی می ‌ميرد

و کسی می‌ ماند

هيچ صيادی در جوی حقيری که به گودالی می ‌ريزد، مرواريدی صيد نخواهد کرد
من

پری‌ کوچک غمگينی را

می‌ شناسم که در اقيانوسی مسکن دارد

و دلش را در يک نی‌ لبک چوبين

می ‌نوازد آرام، آرام

پری کوچک غمگينی

که شب از يک بوسه می ‌ميرد

و سحرگاه از يک بوسه به دنيا خواهد آمد

خاتمي يا نوري؟

2008-07-05T20:44:00.000-07:00

مطلبي در روزآنلاين منتشر شده بود كه در آن نويسنده از حمايت تحول خواهان از عبدالله نوري براي كانديداتوري انتخابات رياست جمهوري صحبت كرده بود. در اين نوشته، جملاتي از آقاي زيدآبادي و حجاريان نيز جهت تاييد حضور آقاي نوري ارايه شده بود. مثلاً آقاي زيدآبادي به دليل آنچه كه پس دادن امتحان از سوي خاتمي عنوان شده، از ايشان در مقاله اي خواسته كه ترديد را كنار گذاشته و از ورود به صحنه انتخابات منصرف بشه. و دليل اول خودش رو اينطور عنوان مي كنه كه فضاي امروز با دوم خرداد تفاوتهاي زيادي كرده است و بايد در خصوص موفقيت ايشان بايد بطور واقع بينانه ارايه تحليل كرد. با احترام به نظر آقاي زيدآبادي بايد بگم كه آقاي محترم! تغيير فضاي انتخاباتي نسبت به دوم خرداد رو دير متوجه شدين. فضا بعد از انتخاب دور اول آقاي خاتمي تغيير كرد. و چنانچه قايل به اين تغيير باشيم، بايد عرض كنم كه اين تغيير براي همه كانديداها وجود داره خصوصاً براي آقاي عبدالله نوري كه سابقه محكوميت در دستگاه قضايي جمهوري اسلامي رو اون هم به صورت زندان طولاني مدت در پرونده خودش داره. پس اگر اين تغيير فضا بخواهد دامن كسي رو بگيره اول از همه دامن آقاي نوري رو خواهد گرفت كه سوءپيشينه دارند و بعيد مي دونم بتونه از شوراي نگهبان مهر تاييد بگيره. همچنين قايل بودن به تغيير فضا نسبت به دوم خرداد منو مجاب مي كنه كه بگم با شرايطي كه در دوران آقاي احمدي نژاد سپري كرديم، اقبال توده مردم كه هميشه حرف اول رو در نتيجه انتخابات مي زنن مجدداً به سمت آقاي خاتمي كشيده شده است. آقاي زيدآبادي بهتره از اون لاك روشنفكري كه براي خودشون درست كردن بيرون بيان و كمي در جامعه سير كنن. آقاي زيدآبادي بايد متوجه شده باشن كه جريان روشنفكري به تنهايي قدرت و لياقت برنده كردن آقاي معين رو در انتخابات قبل نداشت. پس اون چيزي كه تعيين كننده اول در نتيجه انتخابات است، اقبال عمومي جامعه به سمت كانديداي خاصي است نه اقبال تحول خواهان يا ميني احزاب اصلاح طلبي كه وجود دارند. همه ما هم مي دونيم كه استقبال توده مردم از آقاي خاتمي بيشتر خواهد بود خصوصاً با تجربه اين چند سال اخيري كه گذشت. چنانچه شناخت اندكي هم در بين توده از آقاي نوري وجود داشته باشد آن هم مربوط مي شود به اينكه ايشان وزير كشور دولت آقاي خاتمي بوده اند و توسط گروه فشار مورد ضرب و شتم قرار گرفتند!!!

دليل دومي كه آقاي زيدآبادي در تحليل خود ارايه كرده اند اين است كه مي فرمايند، "فردي كه به عنوان كانديداي اصلاح طلبان برگزيده مي شود، بايد توانايي طرح ايده ها و شعارهاي تازه را داشته باشد و در صورت تكرار حرفهاي گذشته، توفيق چنداني حاصل نخواهد شد". آقاي زيدآبادي!!! طرح ايده ها و شعارهاي تازه كه آقاي خاتمي در ارايه هر مدلي از آنها گوياتر و تواناتراز هر كس ديگريست، در جمهوري اسلامي تا چه اندازه امكان بيان و اجرا دارد؟ منكر عدم ارزش طرح ايده و شعار نيستم. اما آنچه جنابعالي مد نظر داريد مسلماً موضوع عاميانه نيست. برنامه اي است مدون كه توسط كانديداي محترم ارايه و در صورت رسيدن به مقام رياست جمهوري، جهت رسيدن به هدف اجرا شود. آيا در نظام جمهوري اسلامي اساساً طرح و اجراي ايده ها و شعارهايي خارج از آنچه كه تاكنون بيان گرديده اند، امكان پذير است؟ نكته ديگر اينكه آقاي نوري چه طرح و ايده اي سر خواهند داد و چه تضميني است كه مورد ضرب و شتم گروه هاي فشاري كه به چنين طرحها وايده هايي بي تفاوت نيستند، قرار نگيرند!!!؟؟؟

نكته ديگري كه آقاي زيد آبادي مطرح كرده اند در پاسخ به سوالي در خصوص رد صلاحيت كانديداي مورد حمايت ايشان بوده است. توجيه وي نيز چنين بوده كه اگر!!! كه اگر كانديداي مورد حمايت ايشان توسط كليه نيروهاي تحول خواه اعم از ‏فعالان سياسي، فرهنگيان، کارگران، تشکل هاي دانشجويي و فعالان اجتماعي مورد حمايت قرار گيرد، رد صلاحيت وي به سادگي امكان پذير نخواهد بود. حصول چنين اجماع نظري اصولاً امكان پذير نيست چراكه نمونه آن را در همين انتخابات مجلس هشتم در خصوص ارايه يك ليست مشترك ديديم. تا كي بايد منتظر ماند و جنگهاي زرگري به ظاهر حزبهاي تحول خواه!!! را مشاهده كرد؟ آقاي زيدآبادي توجيهي آورده اند كه اصولاً بي پايه و اساس است. مسلماً آقاي كروبي كه به مدد وعده پرداخت ماهيانه پنجاه هزار توماني به امت شهيد پرور، دچار توهم خود محبوب بيني شده اند، هرگز آقاي عبدالله نوري را در حد و اندازه اي نمي بينند كه بخواهند از كانديداتوري انتخابات رياست جمهوري چشم پوشي كرده و از ايشان حمايت كنند، حتي اگر اين توافق بخواهد به كمك ايده سهم خواهي در اعضاي كابينه دولت توجيه شود. و چنانچه هر دوي ايشان كانديداي انتخابات رياست جمهوري شوند، اينجانب نيز با اندك حمايت اصولگرايان با شكست تجمع آراي اصلاح طلبان موفق به نشستن بر كرسي رياست جمهوري خواهم شد، چه رسد به چهرهايي مانند آقاي قاليباف، احمدي نژاد و ....

البته در ارايه چنين نظرياتي آقاي زيدآبادي تنها نيستند. آقاي تاجرنيا نيز با ارايه دلايل محكمي حضور آقاي نوري را پربارتر مي دانند: "‏توجه به ظرفيت هاي موجود و سابقه مطلوب اداره کشور در زمان اصلاحات و پيشينه شخص عبدالله نوري در ‏کنار حضور چهره هاي شاخص اصلاح طلب".

حضور آقاي معين به عنوان چهره اصلاح طلب در انتخابات قبلي و نتيجه حضور ايشان، و همچنين توضيحات فوق و اندكي تامل و درنگ شما در اين موضوع به نظرم فرضيه موفقيت آقاي نوري و امثالهم را كه ادعا مي كنند، نظام آنها را در آب نمك خوابانده است، كاملاً رد مي كند. اگر مخالفيد، بنشينيم و ببينيم.

شايد پس پرده اتفاقات خاورميانه ...!!!

2008-07-05T03:04:00.000-07:00

سه جمله متفاوت با سه مضمون متفاوت و يه نتيجه گيري كه شايد از نظر شما خام و يا بدبينانه باشه. جمله اول رو از شيرين عبادي بگم كه مي گه فشار اقتصادي كه اروپا و آمريكا به ايران وارد مي كنن نه تنها مشكلي رو حل نمي كنه، بلكه فقط فشار رو به مردم منتقل مي كنه، لذا بايد طرفين از طريق گفتگو مشكلاتشون رو حل كنن. جمله دوم در خصوص ثبت ركوردهاي جديد قيمت نفت و برگشت ناپذير بودن اين روند بر خلاف افزايش دهه هفتاد و هشتاد چونكه تا سال 2010 ميزان مصرف از ميزان توليد جلو ميزنه و كشورهاي در حال توسعه از جمله چين و هند كماكان سيري ناپذير هستند. جمله سوم هم به نقل از جورج بوش كه در واكنش به علاقه مندي ايران در خصوص مذاكره در مورد آخرين بسته پيشنهادي گروه 1+5 گفته، ما از راه حلهاي ديپلماتيك پشتيباني مي كنيم ولي طرف مقابل هم بايد به اون پايبند باشه و لذا ما همه گزينه ها رو روي ميز داريم. اگه دقت كرده باشيد، اين سه جمله و سه موضوع به خليج فارس و ايران مربوط ميشن. يه بررسي مختصر نشون مي ده كه در طي پنجاه سال اخير، خاورميانه و بويژه منطقه خليج فارس هميشه دستخوش اتفاقاقي بوده است. در همه اين اتفاقات رد پاي دولتهاي بزرگ هم مشاهده شده. به هر حال به نوعي توش دخالت داشتن. اگه اتفاقات ايران رو بخواهيم مد نظر بگيريم مي تونيم اينها رو بگيم: انقراض سلسله قاجار و نشستن رضاخان بر مسند قدرت، بركناري رضاخان، كودتاي 28 مرداد بر عليه مصدق، تعويض دولتهاي متفاوت در دولت محمدرضا شاه، افزايش قيمت نفت در منطقه و حركت بسوي دروازه تمدن، انقلاب ايران، ماجراي گروگانگيري و اتفاقات مابعد، جنگ ايران و عراق، ماجراي مك فارلين، صلح تحميلي به سبك جام زهر، قرار گرفتن ايران در ليست محور شرارت و پاره اي از اتفاقات ديگه كه شايد از ذهنم دور مونده باشه. در فواصل بين دو اتفاق، حتماً مساله اي در كشورهاي همسايه رخ داده. مثلاً بين صلح ايران و عراق و بالا گرفتن بحث هسته اي، چند تا جنگ رو سپري كرديم. جنگ عراق با كويت، جنگ دول متحد عليه عراق و بازپس گيري كويت، جنگ آمريكا عليه طالبان، جنگ آمريكا و متحدان عليه عراق و سرنگوني صدام. چرا اين همه اتفاق داره تو اين منطقه ميافته؟ تو اين گير و دار افزايش قيمت نفت هم وجود داره. اين افزايش قيمت، به كاهش ارزش دلار در برابر ارزهاي خارجي هم بر مي گرده. اقتصاد آمريكا قويترين اقتصاد دنياست و كاهش ارزش پول اين كشور كمي جالب هست. خوب از يه طرف مي تونه باعث فروش بيشتر كالاهاي آمريكايي بشه چرا كه ارزونتر از كالاهاي مشابه اروپايي در مياد. يعني كالايي كه قبلا به قيمت يك دلار بوده و مي شد با 0.83 يورو اون رو خريداري كرد، حالا مي شه تقريبا به 0.65 يورو اون رو خريد. پس قدرت مانور كالاهاي آمريكايي بيشتر شده در مقايسه با ساير كالا ها. از طرفي هم كشورهاي اروپايي، چين و هند نياز شديدي به منابع نفتي دارند. خوب افزايش قيمت نفت مي تونه براي اين كشورها گرون تموم بشه و باعث افزايش نرخ تورم و كاهش رشد اقتصادي اونها بشه. مي خوام اينطور نتيجه گيري كنم كه با بروز خشونت در منطقه كه بي ارتباط با اهداف جهاني آمريكا نيست، خطر كمبود نفت در كنار كاهش ارزش دلار، قميت نفت رو بالا ميبره. ايران برنامه هسته اي خودش رو سرسختانه دنبال مي كنه بدون اينكه تا حال حاضر ترسي از برخورد نظامي داشته باشه. تحريمهايي اعمال شده و ليكن جمله شيرين عبادي رو در اوايل اين مطلب بخاطر بياريد.

خوب دنيا تك قطبي شده و اين دهكده بدون دعوا و خونريزي ديگه نيازي به ميانجيگري و حتي توجيه حضور كدخدا نداره. از طرفي هم بايد به نوعي جلوي پيشرفت و ظهور قدرت اقتصادي كشور عظيمي مثل چين و حتي هند گرفته بشه، گرچه اين كشورها هنوز به هدف نزديك نيستند. اين بين براي اجراي اين برنامه ها نياز به ابزار هست. بعضي از كشورهاي منطقه بدليل اهميت استراتژيكي كه دارن بايد ابزار باشن. خوب پس تنها چيزي كه مورد توجه قرار نمي گيره مردم هستن و فشاري كه به اونها وارد ميشه چرا كه دمكراسي در منطقه هدف نيست. در پس تمام اتفاقاتي كه در طي ساليان متمادي تو اين منطقه افتاده هميشه خواسته شومي پشتش بوده و هميشه هم به اون رسيدن. و حالا برسيم سر وقت منابع عظيم دلاري كه در كشورهاي نفت فروش ذخيره شده. اين منابع بايد به نوعي مستهلك بشه. در حال حاضر قدرت خريد اين منابع بر مبناي دلار بالاست. خوب اگه ارزش دلار به جايگاه قبلي خودش برگرده، قدرت خريد اين منابع بر مبناي يورو هم افزايش پيدا خواهد كرد و اين اصلاً خوب نيست. چه راهي براي استهلاك اين منابع عظيم مالي وجود داره؟ خوب جنگ بهترين گزينه است. هم تخريب مي كنه كه بعداً براي درست كردنش پول نيازه و هم نياز به خريد تسليحات وجود خواهد داشت. خوب هزنيه بازسازي و هزنيه خريد تسليحات هم معلومه كه كجا ميره! سه جمله اول مطلب رو مرور كنيم. شيرين عبادي نگران فشار به مردم هست خوب اين نگراني براي قدرتهاي بزرگ و بويژه آمريكا اصلاً اهميتي نداره. قيمت نفت هر روز ركورد ميشكنه خوب بايد هم بشكنه چون بايد گلوي كشورهاي در حال پيشرفت رو فشرد و حتي اروپا رو. جنگ هم به عنوان يك گزينه روي ميز آقاي جورج بوش هست خوب اگه نباشه كه دو طرف معادله جور در نمي آد. بايد ارزها سوخته بشه. در پايان بگم كه خشونت در منطقه بهانه حضور آمريكاست و ابزار رسيدن به اهدافي كه شايد ساليان پيش روشهاي رسيدن به اين اهداف طراحي شده.

يادي كنيم از استعمار پير!!!

2008-07-05T00:48:00.001-07:00

ديروز چهارم جولاي يا همون ژوئيه روز استقلال آمريكا بود. روزي كه در سال 1776 نمايندگاني از 13 مستعمره نشين استقلال رسمي كشورشون رو از بريتانيا اعلام كردن. ماشاءالله اين استعمار پير هر جايي كه بوده رفته و سرك كشيده. نمي دونم چطور شد كه يدفعه ايران و ارتباطش با استعمار پير به ذهنم خطور كرد. خصوصاً اين آخرين داستان 24 ملواني كه به آبهاي كشور مستقل ما ايران نفوذ كرده بودند و نهايتاً دستگير شدند. و جالب اينكه بعد از اولتيماتوم 24 ساعته توني بلر فرداش زير پاشون فرش قرمز بود و تنشون كت و شلواري كه آرزومه يه دست از اونها داشته باشم. جالبي قضيه اينجاست كه اين 24 ملوان در پيت رو رئيس جمهور عزيزمون و بقيه دوستان بدرقه كردن.

خدا رو شكر اينها فقط چندتا ملوان بودن. اگه رئيس كشتي يا زبونم لال سفير بريتانيا يه روزي دستگير بشن، واي ......!!!!

نرخ تورم!!!

2008-07-04T23:22:00.002-07:00

تو اين ماه هاي اخير و شايد يكي دو سال اخير، كلمه تورم ورد زبون همه شده. از اقتصاددان و سياسي و دكتر و مهندس بگير تا اون كشاورز. حالا اون چيزي كه اين وسط خيلي مهمه، نحوه تعريف عدد تورم هست. عدد و ارقامي كه تو ايران از دهن هر مسوولي به يه شكلي در مياد. اوني كه مسوول مستقيمه مقدارش رو كم اعلام مي كنه و اوني هم كه تو رديف منتقدهاست، مقدارش رو ميبره بالا. ولي واقعيت اينه كه سنجش نرخ تورم تو همه كشورها از يه سبد كالاها و خدمات مصرف كنندگان بدست مي آد. و مشكل از اينجا شروع مي شه كه تو كشور ما اين سبد مصرف، استانداردي نداره و حتي اقلامي توش ديده ميشن كه شايد ضريب مصرفش خيلي كمتر از اجناس و خدماتي باشه كه روزمره است. در كل ميزان متوسط افزايش قيمت كالاهاي موجود تو سبد مصرف رو محاسبه و اعلام ميكنن. حالا يه مثالي از كشورهاي حوزه يورو يعني كشورهاي اروپايي كه از پول يورو استفاده مي كنن. نرخ تورمش به بالاترين حدش از سال ۱۹۹۷ و به ۴ درصد رسيده و اقتصاددانها و سياسيون همه به تك و تا افتادن و دارن راه حلها رو منجمله افزايش نرخ بهره بانكي، بررسي مي كنن. موضوع خيلي جالب، سبد مصرف و معيار سنجش نرخ تورم كشورهاي حوزه يورو هست كه براتون ميگم: براي اندازه گيري نرخ تورم شاخصهايي مثل قيمت مواد غذايي، بهاي انرژي، اجاره مسكن، هزينه تلفن، پوشاك، لوازم بهداشتي، لوازم منزل، لوازم سرگرمي الكترونيكي، هزينه رستوران، هزينه خدمات بانك و بيمه بررسي ميشه.
حالا شما با اين شاخصها بيايد نرخ تورم رو تو ايران اندازه گيري كنين و به جاي اون، توپ پينگ پنگ رو كه جز سبد مصرف سنجش نرخ تورم هست، بذارين كنار. من فكر ميكنم كه به عددي حول و حوش ۹۰ تا ۱۰۰ درصد و حتي بيشتر از اون برسيم.

آرزوهاي ما

2008-07-04T23:22:00.001-07:00

امروز از دوستم پرسيدم كه اگه ۱۶ ميليارد تومن پول داشتي، چكار مي كردي. اولش كمي مكث كرد و سريعاً شروع كرد به تعريف كردن كارهايي كه مي خواد بكنه. تو همين گير و دار خودم هم به آرزوهام فكر كردم و كارهايي كه دوست دارم انجام بدم. بعد از چندين دقيقه اي كه گذشت، خيلي احساس خوبي داشتم. شاداب شده بودم. آخه خيلي وقت بود كه به آرزوهام سري نزده بودم.
راستي! شما اگه ۱۶ ميليارد تومن داشتي، چكار مي كردي؟؟؟
بزرگي مي گه: يا به اندازه آرزوهات تلاش كن يا به اندازه تلاشت آرزو كن.

آرامش دوستدار، فيلسوف ايراني

2008-07-04T23:20:00.000-07:00

مدت زماني خيلي دور وقتي سرگرم چريدن در وب سايتها بودم به طور كاملاً اتفاقي به مطالبي برخوردم از آقاي آرامش دوستدار فيلسوف به نظرم پيشرو ايراني. اينكه آقاي دوستدار كي هست فعلاً بماند چرا كه نظرات ايشان بسيار حائز اهميت هستند و با شناخت و آگاهي از عقايد وي، علاقه اي بيشتر در شناخت و آگاهي از شخصيت و بيوگرافي وي پدپد خواهد آمد. محور بحثهاي آقاي دوستدار را مي توان به طور عاميانه در اين خلاصه كرد كه "چشم و گوش بسته همه چيز را نپذيريم و با فكر و تحليل و بررسي به پذيرش يا رد آنها بپردازيم" و همچنين محور ديگري كه مي گويد اصولاً در فرهنگ ديني، مي شود گفت تفكر ممنوع است، تفكري كه به برداشت من منظور در قدم اول، تفكر نقادانه، تحليلگر و چالش برانگيز است. و كتابي در همين خصوص نوشته اند به نام امتناع تفكر در فرهنگ ديني. و در اين راستا متهورانه سخن از مرگ بينش ديني مي كند در آن زماني كه "نیروی پرسش واقعی در درون آن آزاد گردد". و همچنين در آراي خويش اعلام مي دارد پديده اي به نام دينخويي. ، واژه اي كه به گمانم بايد براي اولين بار توسط ايشان استفاده شده باشد و اين دينخويي عبارت است از "آن رفتاری که امور را بدون پرسش و دانش می‌فهمد و هرگونه خودکاوی و خودنگری را غیرممکن می‌کند."
بعد از مطالعاتي در خصوص نظرات آقاي دوستدار، كاملاً و با تفكر و از روي تجزيه و تحليل، كه خود بدان توصيه مي كند، نظرات و عقايد ايشان را پذيرا شدم. و به دريافت خويش به اين اعتقاد مي رسم كه بايد چه در فرهنگ و چه در دين و چه در عادات و كردار ناشي از آنان به خانه تكاني عظيمي تن دردهيم. خانه تكاني نه بدان معنا كه از ابتدا از ايشان رويگردان شويم.

مردم از تنهايي ...

2008-07-04T23:18:00.000-07:00

در من غم بيهودگيها مي زند موج
در تو غروري از توان من فزونتر
در من نيازي مي كشد پيوسته فرياد
در تو گريزي مي گشايد هر زمان پر

اي كاش در خاطر، گل مهرت نمي رست
اي كاش در من، آرزويت جان نمي يافت
اي كاش دست روز و شب با تار و پودش
از هر فريبي رشته عمرم نمي بافت

انديشه روز و شبم پيوسته اين است
"‌من بر تو بستم دل ؟"
دريغ از دل كه بستم
افسوس بر من، گوهر خود را فشاندم
در پاي بتهائي كه بايد مي شكستم

اي خاطرات روزهاي گرم و شيرين
ديگر مرا با خويشتن تنها گذاريد
در اين غروب سرد دردانگيز پائيز
با محنتي گنگ و غريبم واگذاريد

اينك دريغا آرزوي نقش بر آب
اينك نهال عاشقي بي برگ و بي بر
در من،
غم بيهودگيها مي زند موج
در تو،
غروري از توان من فزونتر

آرزوي نقش برآب، از منظومه: سالهاي صبوري، حميد مصدق

چه كنيم با انتخابات رياست جمهوري؟

2008-07-04T23:17:00.000-07:00

با دوستي صحبت از انتخابات آتي رياست جمهوري بود. من گرم توجيه اينكه حضور آقاي خاتمي تنهاي كورسوي اميد بهبود شرايط مملكته كه ناگهان دوستم برخلاف عقايد پيشينش مخالفت كرد. استنادش هم به مقاله اي از آقاي زيد آبادي بود در اين خصوص كه آقاي خاتمي نمي تونه چاره گشا باشه چرا كه اگه مي تونست مي كرد و نتونست چون قاطعيت نداشت. اينكه حالا ما بيايم و صحبتهاي آدمهايي مثل آقاي زيد آبادي رو ملاك قرار بديم بماند، گرچه شخصاً معتقدم حتي روي ايده و نظرات آدمهاي خيلي بزرگ هم بايد فكر كرد (گرچه آقاي زيد آبادي هنوز متوسط هم نيست) و نبايد به دليل شهره بودنشون، تفكر در خصوص عقايد و نظرات اونها رو ممنوع كنيم و چشم و گوش بسته هرچي اونها نوشتند و توجيه آوردند و گفتند، قبول كنيم. نمي دونم آقاي زيد آبادي چنين چيزي گفته يا نه. به هر حال با اين نظر كه آقاي خاتمي كمكي نمي تونه بكنه مخالفم. قبل از هر چيزي بگم كه از نظر من اين نظام جمهوري اسلامي تنها نظامي خواهد بود كه براي آخرين بار به طور واحد بر كل ايران حكومت مي كنه. به هر حال در دوران اين رژيم و حتي رژيم قبل اونقدر در حق قوميت هاي مختلف و اقليتهاي مذهبي و سياسي اجحاف شده كه ديگه هيچكدوم اينها تاب و توان و تحمل بودن زير يه سقف با ديگران رو ندارن و لذا چنانچه حركتي كمي خشن كه همراه با هرج و مرج براي تعويض رژيم صورت بگيره مطمئناً اين گروه ها هم دنبال به اصطلاح استقلال ميرن. مثل بلوچها مثل شايد تركهاي شمال غرب و حتي اعراب خوزستان. من به شخصه در بروز چنين رخدادي شك ندارم. با توجه به اين موضوع و با توجه به اينكه حركتهاي خشن رفرميستي مثل انقلاب كه در تاريخ كشورمون نتيجش رو ديديم جز تبعات اسفبار چيز ديگه اي نداره، مثل خيلي هاي ديگه به اصلاحات و رفرم آروم در يك پروسه زماني بلند مدت اعتقاد دارم. گرچه شايد خودم حاصل و نتيجه اين حركت رو نبينم ولي خوب، اين مملكت كه فقط براي نسل من نيست. لذا جنگ، انقلاب، اعتصاب و كارهاي اين چنيني جز به زوال كشيدن مملكت حاصل ديگه اي نخواهد داشت. بنابراين بايد در دل اين نظام از آدمهايي مثل آقاي خاتمي حمايت كرد. خيلي از تفكرات دوره ما كه تفكرات روشنفكرانه شايد بشه محسوبش كرد حاصل دوران آقاي خاتمي و همون اندك فضاي باز سياسي و ژورناليستي هست. حالا بعد از آقاي خاتمي دولتي اومده و آنچنان خفقاني ايجاد كرده كه حتي صداي كساني كه به فضاي باز سياسي آقاي خاتمي معترض بودن رو درآورده و حالا قدر اون دوران و اون شرايط رو مي دونن. چون خودشون حسابي سانسور مي شن. مثلاً همين آقاي عماد افروغ و همقطارانش. انتقاداتشون سركوب شده و ديگه شايد جزء راستيون به حساب نمي آن. اقاي عماد افروغ حدوداً يك هفته بعد از شركت در برنامه شب شيشه اي و طرح مسائلي كه كرد از رياست كمسيون فرهنگي مجلس بركنار شد و متعاقباً بهش رسوندن و ديگه كانديد مجلس هشتم نشد. مي خوام به اينجا برسم كه بعد از اين فضاي خفقان، اومدن آقاي خاتمي مي تونه بسيار موثر باشه چرا كه هم ياران قديميش مي تونن باهاش باشن و هم رانده شدگان راست. اونهايي كه حالا ديگه با پوست و استخونشون قدر فضاي باز سياسي و مطبوعاتي رو مي دونن. آقاي خاتمي گرچه دل در گرو اين نظام داره و مصلحت نظام رو به مصلحت مردم هميشه ترجيح مي ده، ولي به دليل برداشت نرمش از جمهوري اسلامي، مي تونه در جهاتي سبب پيشرفت بشه. مثلاً در زمينه اقتصادي و روابط سياسي خراب شده با كشورهاي دنيا. مطمئناً تنه اين پيشرفتها به بخشهاي ديگه مملكت خواهد خورد و كل جامعه را رو به جلو مي بره. انتخاب مجدد آقاي خاتمي با راي بالاي ما، مزيت ديگري هم داره و اون اينكه يه بار ديگه و با تجربه اي ارزنده تر يك نه بزرگ ديگه به حكومت خواهان اسلامي خواهيم گفت. و در چنين موقعيتي ديگه آيت الله خامنه اي بايد بين زنده بودن يا منفور بودن در تاريخ ايران تصميم بگيره. چونكه شخصاً فكر مي كنم و شايد با من هم عقيده بشين كه تنها راه اصلي به ثمر نشستن اصولي اصلاحات اينه كه خود آيت الله خامنه اي در كنار آقاي خاتمي بدون اينكه اون رو رقيبي براي خودش بدونه رهبري اصلاحات رو در دست بگيره. كاري كه اگه در نظام پيشين زودتر انجام مي گرفت و آقاي بختيار رو زودتر به مقام نخست وزيري مي رسوندن، الان وضع شايد به اين منوال نبود. اين حمايت آيت الله خامنه اي هم جلوي هرج و مرج را خواهد گرفت، و هم اينكه مسير اصلاحات، راه صاف و كم دغدغه تري رو طي خواهد كرد. و ليكن در چنين موقعيتي بايد آيت الله خامنه اي تصميم خودش رو بگيره. يا با اصلاحات يا دشمن اصلاحات. حالا ديگه مملكت اونقدر مشكل داره كه آقاي خاتمي با چهره اي حق به جانب تر يه سري از كارهايي رو كه مي خواست، انجام بده. بايد قبول كنيم كه اصلاحات يه پروسه زمانبره و نمي شه يه شبه ره صد ساله رفت. ديگه آقايان گنجي و عبدي و امثال اونها بايد ياد گرفته باشن كه نبايد از ليدر اصلاحات جلو بزنن و فراموش كنن كه هنوز تو مملكت، شواري نگهبان هست و نظارت استصوابي. هنوز گروه هاي فشاري هستند كه از فروهر شروع كنن و كارشون پاياني نداشته باشه. اگه اينبار آقاي خاتمي اومد بايد همه حمايتش كنيم تا اين حمايت ما اونو به مسيري ببره كه حداقل پنجاه درصد با مسير ما مشتركه. بايد پشتش باشيم نه اينكه خيلي ازش جلوتر بريم و هم براي خودمون و هم براي اون دردسر درست كنيم كه آخرش كار ما نتيجه نده. آقاي گنجي فكر كرد كه داره تو آمريكا كتاب مي نويسه و صحبت از عاليجناب سرخ پوش و خاكستري مي كرد. غافل از اينكه با يه اتوبوس مي تونن اون و همفكرهاش رو بفرستن تو هوا يا تو دره. حالا من هم از شما مي خوام كه رو حرفهام فكر كنيد. آيا جز آقاي خاتمي راه ديگه اي هست؟ اگه آقاي خاتمي نياد چي مي شه؟ مطمئناً جنگ و انقلاب راه حلي براي ما نيست. تنها كسي كه تو اين نظام كمي به شعور مردم و راي و نظر اونها احترام مي ذاره همين آقاي خاتميه. رو حرفهام فكر كنين و بيشتر از هر چيز به فكر بقاي ايران باشين. دلايل بروز جنگ و انقلاب رو هم كه چند بار تو اين متن بهشون اشاره كردم رو خودتون با توجه به شرايط موجود مملكت، مي تونين پيدا كنين.

دلتنگ زندگي شدم

2008-07-04T23:08:00.000-07:00

دوبيتم جگر كرد روزي كباب

كه مي گفت گوينده اي با رباب
دريغا كه بي ما بسي روزگار

برويد گل و بشكفد نو بهار
بسي تير و دي ماه و ارديبهشت

بيايد كه ما خاك باشيم و خشت

نمي شه حالا اين دفعه ...

2008-07-04T22:36:00.000-07:00

يكي از چيزهايي كه خيلي عذابم مي ده اينكه مي بينم كلمات ديگه واسه مردم معني نداره. بهتر بگم زبان نوشتاري و يا گفتاري ما بار مفهومي خودش رو منتقل نمي كنه. مثلا واژه "اضطراري" رو در نظر بگيرين. اگر اين كلمه نبود ما چطور مي خواستيم به طرف مقابلمون بفهمونيم كه بابا اين موضوع خيلي "اضطراريه". فكر كنم بايد دست و پا مي زديم و كلي ادا و شكلك در مي آورديم كه شايد، شايد اون طرف بفهمه كه ما چي مي گيم. حتما براتون پيش اومده كه سر سفره نشستين و كسي چيزي رو تعارف مي كنه و شما ميگين "ممنونم ميل ندارم". طرف ميگه: "حالا اين دفعه رو بخور". هي از اون اصرار و از شما انكار. البته اين به مقوله تعارفات برمي گرده ولي بازم به نوعي متوجه منظورم مي شين. بذارين يه مثال ديگه بزنم. شما كارمند بانك هستين و روي در يه برچسب زدين كه ساعت كار بانك رو نشون مي ده 30/7 تا 14. ساعت كه 14 مي شه و حتي چند دقيقه بعدش مي بينين كه يه مشتري به شيشه ميزنه و كلي خواهش و تمنا كه عجله دارم و يا كارم خيلي مهمه و شما هم اون نوشته روي در رو بهش نشون مي دين و با قيافه اي كاملا حق به جانب مي گين: "بانك تعطيله عزيزم". ولي اون مشتري كماكان اصرار مي كنه. من واقعا تعجب مي كنم. يعني نمي فهميم كه تعطيله يعني چي؟ حتما بايد كلي خواهش كنيم آخرش هيچ دست خالي برگرديم؟
شايد حالا بگين كه من چقدر ايده آل فكر مي كنم. يا بگين فلاني! تو هيچوقت موقع رانندگي خلاف نكردي؟ مگه علايم راهنمايي و رانندگي نمي گن كه اينجا پارك نكن و يا سبقت ممنوع؟ پس چرا خلاف مي كني. حق با شماست. ولي من منظورم روي تخلف نيست. منظور من در خصوص عدم فهم متقابل، اصرار، انكار و يا استثنا قايل شدن درخصوص چيزهايست كه به ما مي گن. من فكر مي كنم وقتي چيزي رو به ما مي گن كه قاعده شده و يا صحبتي رو كه ميكنن، بفهميم، ديگه بي مورد اصرار نخواهيم كرد و يا درخواست استثنا قايل شدن نمي كنيم. وقتي مي گن ساعت ملاقات بيمار تموم شده، برين بيرون، اينقدر با مسوول بخش بيمارستان چونه نزنيم كه حالا دو دقيقه بمونم، خودم ميرم. نذاريم با عدم پايبندي به قواعد و چيزهايي كه به ما گفته ميشه و يا با عدم فهم و اصرارهاي بي مورد يا انكارهاي بي جا، واژه ها و زبان، مفهوم خودش رو از دست بده. كمي براي اون چيزهايي كه به ما ميگن ارزش قايل باشيم و اينقدر خودخواه و حتي در پاره اي از موارد بي درك نباشيم. يادتونه وقتي بچه بوديم و چيزي رو از مادرمون مي خواستيم و اون موافق نبود و ما كماكان اصرار مي كرديم، بهمون مي گفت: نه! وقتي مي گم نه يعني نه!

آقا شرمنده ام

2008-07-04T21:50:00.000-07:00

كسي رو نميشه پيدا كرد كه اشتباه نكنه. به قول معروف آدميزاد جايزالخطا است. البته من با جايزالخطا بودن مخالم چرا كه اگر معني تحت الفظي اين عبارت رو در نظر بگيريم يعني اينكه انسان مجاز هست خطا كنه. من فكر مي كنم كه ما براي خطا كردن، مجاز نيستيم بلكه آدميم و به دليل ضعفهايي كه داريم، مرتكب اشتباه مي شيم. واسه همين فكر ميكنم كه اگه بگيم انسان ممكن الخطاست، بهتره. يعني اينكه انسان ممكنه كه خطا كنه نه اينكه مجاز هست خطا بكنه. قديما خطا كردن براي مردم خيلي گرون تموم مي شد. از اين نظر كه به دليل شخصيتي كه مردم براي خودشون قايل بودن، براشون سنگين تموم مي شد كه بابت خطايي كه كردن عذر خواهي كنن. يعني از آنچنان غروري برخوردار بودن كه خيلي سخت مي شد واژه عذر خواهي رو از كسي شنيد. واسه همين مردم بيشتر مراقب رفتار و كردارشون بودن. برعكس اين دوره و زمونه بنا به دلايلي، هيچ گونه توجهي در رفتار مردم نمي بيني. به سادگي اشتباه مي كنن و در پاره اي از موارد عامداً باعث اذيت و آزاد ديگران مي شن و حق ديگران رو ضايع مي كنن و بعدش با يه عذر خواهي سرسركي، سر و ته قضيه رو هم مي آرن و انگار نه انگار كه حقي از كسي ضايع كردن. مثلا شايد براي شما بارها پيش اومده باشه كه وقتي از پاركينگ خونه تون ميخواين بياين بيرون ببينن كه كسي جلوي در خونه شما پارك كرده. بعدش با هزار بدبختي راننده اون ماشين رو كه پيدا مي كنين بر مي گرده و مي گه: "شرمنده ام ببخشيد الان ميرم" يا مي گه: "حالا مگه چي شده". هيچ تضميني وجود نداره كه همين آقا يا خانونم رو بارهاي بار در همون موقعيت نبينين. يعني شايد فردا باز هم همون آقا يا خانوم اونجا پارك كرده و تكرار همون داستان ديروزي. يا مثلاً تو صف نونوايي وايسادين و وقتي نوبتتون مي شه يكي با بي شرمي تمام مي آد جلو و ميگه: "ببخشيد من عجله دارم غذام روگازه، بچه ام مي خواد بره مدرسه، دوتا نون بدين برم" فردا و روزهاي بعد هم ممكنه همون خانوم رو با بچه دم مدرسه و غذاي روي اجاق تو صف نونوايي ملاقات كنين. قضيه زماني دردناك مي شه كه خانوم رو چند دقيقه بعد دم يه مغازه ببينيد كه با يكي از دوستهاش گرم گرفته و انگار نه انگار كه بچه اش رو اجاقه!!!!
راستي چي شده كه ما اينقدر بي توجه شديم. تمركز نداريم. رفتارهايي مي كنيم كه به سادگي حق ديگران ضايع مي شه، بهشون توهين مي شه و هزار و يك مساله ديگه. بعدش هم با يه عذر خواهي كه هرگز از ته دل هم نيست، به سادگي از كنار اين توهين يا تضعيع حق مي گذريم، انگار نه انگار. ديگه شان و شخصيت واسه ما اهميت نداره. غافل از اينكه همين چند صباح پيش گفتن: "آقا معذرت مي خوام، منو ببخشيد" چقدر واسه مردم ثقيل بود در صورتيكه امروز ورد زبون ما شده. ظاهرا نه ديگه اشتباه نكردن واسه ما ارزشه و نه توهين و مزاحم مردم نشدن و نه غرور و شان و شخصيت اجتماعي خودمون.