دوشنبه ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۰۸

من رفتم، ماندن جايز نيست!!!

امروز سه شنبه آخرين روز كاري من هست و از شنبه هفته بعد به شركتي جديد و محل كاري جديد مي روم. با همه خاطرات خوب و بد و با همه سختيها و خوشيها، خداحافظي مي كنم. تقارن رفتنم با روز سه شنبه، شعر زيباي زنده ياد قيصر امين پور را در ذهنم تداعي كرد:

سه شنبه ؛

چرا تلخ و بي حوصله ؟

سه شنبه ؛

چرا اين همه فاصله ؟

سه شنبه ؛

چه سنگين ! چه سرسخت ، فرسخ به فرسخ !

سه شنبه ؛

خدا كوه را آفريد!

0 نظرات: